Teatro Galego

Talía Teatro chega ao Salón Teatro de Compostela

2012-01-24T13:50:00.000+01:00

Talía Teatro chega ao Salón Teatro de Santiago de Compostela con "Pelos na lingua" dirixida por Avelino González e "Volpone", dirixida por Roberto Salgueiro. Deste xeito, Talía Teatro permanecerá en cartel no Salón Teatro dende o día 28 de Xaneiro ata o día 4 de Febreiro.

Ademáis, Talía Teatro, botando man das novas tecnoloxías e das redes sociais, abriu un sorteo de entradas para a función de "Pelos na lingua" o día 28 de Xaneiro no Salón Teatro.

"Pelos na lingua", de Talía Teatro

Dirección: Avelino González
Elenco: María Ordóñez, Artur Trillo e Toño Casais

Programación de "Pelos na lingua" no Salón Teatro de Compostela

Sábado 28 de Xaneiro - Hora: 20.30 h.
Domingo 29 de Xaneiro - Hora: 18:00 h.
Luns 30 de Xaneiro - Hora: 10:30 e 12:30 h. * Funciónconcertada con centros de ensino
Martes 31 de Xaneiro - Hora: 10:30 e 12:30 h. * Funciónconcertada con centros de ensino
Mércores 1 de Febreiro - Hora: 11:30 h. * Funciónconcertada con centros de ensino
Xoves 2 de Febreiro - Hora: 10:30 e 12.30 h. * Funciónconcertada con centros de ensino

"Volpone", de Talía Teatro

Dirección: Roberto Salgueiro
Elenco: Artur Trillo, Toño Casais, Marta Ríos, María Ordóñez, Diego Rey, David Creus, Gustavo Dieste, Ruben Prieto e Dani Trillo.

Programación de "Volpone" no Salón Teatro de Compostela

Venres 3 de Febreiro - Hora: 20:30 h.
Sábado 4 de Febreiro - Hora: 20:30 h.

* VENDA DE ENTRADAS:

Venda de entradas para "Volpone" [click aquí]
Venda de entradas para "Pelos na lingua" [click aquí]

Venda de entradas en: Novagalicia Banco e na Taquilla do Salón Teatro (que abrirá 2 h. antes do espectáculo)

+ info en: http://www.centrodramatico.org/cdg/axenda/

Agradecementos: Talía Teatro (imaxe aquí publicada)

Axenda teatral

teatrogalego.com

Evaristo Calvo no Centro Dramático Galego

2012-01-23T16:11:00.000+01:00

Evaristo Calvo, Premio María Casares 2011 a mellor actorprotagonista, dirixirá as dramatizacións das obras finalistas do VI PremioDiario Cultural de Teatro Radiofónico, que promoven a Radio Galega e o CDG copatrocinio da Agadic. Recibíronse un total de 51 orixinais, a cifra máiselevada da súa historia (dende 2007)

Pechado o plazo para a recepcións de orixinais, o xurado procederá á seleccióndas obras finalistas.

Os membros do xurado son:

Evaristo Calvo
Xosé Manuel Pacho Blanco, gañador da V edición coa obra Paraísos
Camilo Franco, crítico de teatro
Roberto Taboada, coordinador de actividades do Festival ALTde Vigo e membro do consello asesor do CDG
Gloria Ferreiro, redactora xefa de programas da Radio Galega
Ana Romaní, directora do programa Diario Cultural.

Evaristo Calvo, dirixirá a actores e actrices que dramatizarán ostextos seleccionados polo xurado. Os textos dramatizados emitiranse no mes de marzonos distintos programas da Radio Galega para que a audiencia poida proceder ávotación. Este mesmo traballo foi realizado nas anteriores edicións por AnaVallés (2011), Ánxeles Cuña (2010), Candido Pazó (2009), Quico Cadaval (2008) eLino Braxe (2007).

+ info en: http://www.agadic.info/

teatrogalego.com

A Aula de Teatro da USC estreará en Santiago: "Comedia famosa do cabaleiro de Olmedo"

2011-12-11T01:07:00.001+01:00

A Aula de Teatro da USC, dirixida por Roberto Salgueiro estreará o martes 20 de decembro a súa nova producción:

"Comedia famosa do cabaleiro de Olmedo

escrita por Francisco de Monteser e editada no ano 1651 en Alcalá,

con algunha adición respectuosa para a súa posta en escena”

Dirección: Roberto Salgueiro
Elenco: Lucía Abarrategui, Cristina Amboage, Carla Capeáns, Patricia Coucheiro, Estevo González e Fran Paz

Día: Martes, 20 de Decembro de 2011
Hora: 21:00 h.
Lugar: Salón Teatro de Santiago de Compostela
Entrada gratuita previo paso por taquilla, que estará aberta a partir das (~~18:00 h.~~) 19:00 h. Poden retirarse dúas entradas por persoa.

Imaxe do cartel: Elena Tinickaya
Procedencia das imaxes: http://auladeteatrodausc.wordpress.com
www.teatrogalego.com

Crítica teatral de "Bicos con lingua", de Talía Teatro na revista dixital "Letra en obras"

2011-12-03T16:53:00.001+01:00

Nestes intres colaboro coa revista dixital Letra en obras, un proxecto para a difusión da cultura e da literatura galega en xeral. Coa crítica a Bicos con lingua, de Talía Teatro comecei o meu particular caderno de bitácora.

www.taliateatro.es

Bicos con lingua, de Talía Teatro

Autoría: Avelino González, Suso de Toro, Cándido Pazó, Xabier Lama, Manuel Núñez Singala, Ana Iglesias e Marta Etxebarría.
Dirección: Avelino González
Elenco: Artur Trillo e Toño Casais
Escenografía e vestiario: Carlos Alonso
Iluminación: Dani Trillo
Deseño gráfico: Blanca Barrio
Fotografía: Javier Amosa

Crítica teatral en Letra en obras: http://www.letraenobras.com/?p=922

www.teatrogalego.com
crítica teatral

"Hoxe comezamos a falar" de André Guedes

2011-10-18T11:00:00.000+01:00

A mostra "Hoxe comezamos a falar" chega a Santiago de Compostela da man de André Guedes e os estudantes do Máster de Arte, Museoloxía e Crítica da USC. Este espectáculo convida á relexión sobre a acción humana (individual)no momento histórico presente (colectivo). Por unha banda, Guedes opta por unha escolma de obxectos e figurinos que pertencen á Aula de Teatro daUSC, e, por outra, a teatralización de textos e manifestos de Voltaire, Marinetti e Picabia, entreoutros, que serán interpretados por actores das diferentes compañías de teatro universitarias.

Forman o elenco deste espectáculo, Daniel Baamonde, Esther Carrodeguas, Paula F. Franco, Beatriz Méndez, Roi Méndez, Xoana Pintos e Blanca Tejero.

Data de Inauguración da Mostra: 19 de Outubro ás 20:00 h *
Lugar de realización das performances: Pazo de Fonseca - Salón do Artesonado e a Capela gótica do Pazo Fonseca (Santiago de Compostela)

* O mércores 19 de outubro desenrolaranse os espectáculos correspondentes aos tres programas aquí descritos.

PROGRAMA -I-

Datas e horarios das representacións teatralizadas:

Mércores 19 de outubro ás 20:00 h.
Xoves 20 de outubro ás 19.00 h.
Sábado 29 de outubro ás 12.30 h.

Lugar: Pazo de Fonseca (Santiago de Compostela)

- A carta de Lord Chandos de Hugo von Hofmannsthal (1874 - 1929)
Extracto de "Ein Brief" (“A carta de Lord Chandos”), texto orixinalmentepublicado en cinco partes no periódico diario berlinés Der Tag, en 1902.

PROGRAMA -II-

Datas e horarios das representacións teatralizadas:

Mércores 19 de outubro ás 20:00 h.
Venres 21 de Outubro ás 19.00 h.
Venres 28 de Outubro ás 19.00 h.

Lugar: Pazo de Fonseca (Santiago de Compostela)

- Cómo cubren los Papalagi su carnes o sus numerosos taparrabos y esteras”,“El metal redondo y el papel tosco de Erich Scheurmann (1878 - 1957)
Extractos de “Der Papalagi” (“Los Papalagi”), basado nos discursos do xefesamoano Tuiavii de Tiavea, publicado orixinalmente en Alemania en 1920.

- Carta dedicatoria al Rey nuestro señor de Oliva Sabuco de Nantes (1562 - post.1609)
Prólogo de “Nova filosofía da natureza do home e outros escritos”, da mesmaautora, publicado en Madrid en 1587.

PROGRAMA -III-

Datas e horarios das representacións teatralizadas:

Mérocres 19 de outubro ás 20:00 h.
Sábado 22 de outubro: 12.30
Xoves 27 de outubro: 19.00

Lugar: Pazo de Fonseca (Santiago de Compostela)

- De si la intolerancia es de derecho natural y de derecho humano”, “Testimonios contra la intolerancia de Voltaire (1694 - 1778)
     Extractos de “Traité sur la tolérance” (“Tratado sobre a tolerancia”),publicado en Francia en 1763

- Primer Manifiesto Político de Filippo Tommaso Marinetti (1876 – 1944)
     Elaborado por Marinetti en 1909, con motivo das eleccións xerais italianas, éinmediatamente posterior ao “Manifesfo Futurista”, publicado o mesmo ano noperiódico francés Le Figaro.

- Manifiesto Caníbal Dadá de Francis Picabia (1879 - 1953)
     Lido por André Breton ena noche Dadá do Théâtre de la Maison de l'Oeuvre, enParís, o 27 de marzo de 1920.

Nota aclaratoria: Os espectáculos serán expostos en lingua castelá

www.teatrogalego.com

Mostra das Artes Escénicas de Galicia 2011

2011-10-15T19:13:00.001+01:00

O luns 17 de Outubro chega a Santiago de Compostela a Mostra de Artes Escénicas de Galicia, evento que sustitúe á Feira de Artes Escénicas de Galicia. Visualizaranse ao redor de 25 espectáculos en diferentes espazos da cidade compostelá e que se expoñeran de formas moi diversas. A Mostra está dirixida a programadores culturais, axentes culturais e ao público en xeral que poderá acceder gratis aos espectáculos.

A Mostra desenrolarase en tres espazos: no Salón Teatro, no Teatro Principal e en ARTEria Noroeste. Así mesmo a exposición dos espectáculos realizarase ou ben a través de funcións completas ou ben a través de pases dunha duración de 20 minutos (Showcases). As compañías seleccionadas para o "showcase" farán presentacións de cadanseu espectáculo concentradas nunmáximo de 20 minutos, que se desenvolverán nas dúas primeiras xornadas daMostra, a partir das 22:00 horas no Salón Teatro. Tanto o luns 17 como omartes 18 exhibirase unha sucesión de sete showcases, o primeiro día dedicado ateatro de adulto e infantil, e o segundo centrado en danza, novo circo e maxia.

Programación da Mostra de Artes Escénicas de Galicia 2011

do 17 de Outubro ao 20 de Outubro en Santiago de Compostela

* Entrada gratuita (ata completar aforo)

* As taquillas abrirán unha hora antes do comezo da función

LUNS 17 de OUTUBRO

- [18:30 h.] no Teatro Principal

Último Cowboy, de Teatro do Noroeste [duración 120 min.]
Autoría e dirección: Eduardo Alonso
Elenco: Miguel Pernas, Luma Gómez

- [22.00 h.] no Salón Teatro - SHOWCASES [duración máxima 20 min. cada un]

Le Frigo, de Mundo Villalustre
Os magníficos Confetti Brothers (uns cadáveres moi vivos), de Confetti Brothers Productions
Oiseau Rebelle, de Funboa Escénica
Paper Dolls, de Inversa Teatro
[Descanso de 15 minutos]
Cama e conto, de Babaluva - Teatro infantil de Monicreques
Fíos, de Baobab Teatro - Teatro infantil de Monicreques
A folla máis alta, de Berrobambán - Teatro infantil -

MARTES 18 de OUTUBRO

- [11:00 h.] en Arteria Noroeste

Pío, de Caramuxo Teatro - Teatro infantil de Monicreques - [duración 45 min.]
Dirección: Caramuxo Teatro
Elenco: Laura Sarasola, Juan Rodríguez

- [18.00 h.] no Teatro Principal

Tango, de Sarabela Teatro [duración 80 minutos]
Dirección: Ánxeles Cuña Bóveda
Elenco: Fina Calleja, Elena Seijo, Vicente de Souza, Fernando Dacosta, Sabela Gago, Lino Braxe, Nate Borrajo

- [22.00 h.] no Salón Teatro - SHOWCASES [duración máxima 20 min. cada un]

Ausencia, de an_danza - Danza -
Blondy's Coffee, de Entremáns - Danza para adultos -
Baleadas, de Traspediante - Danza infantil-
Montaxe, de AsSircópatas - Novo Circo -
[Descanso de 15 minutos]
Montaña Rusa (Vida e Obra de Fermín Noite), de Isla de Triska - Novo Circo -
Roces & Goces, de Pruducciones P&G Circus - Novo Circo -
As novas tolemaxias, de Mago Teto - Maxia -

MÉRCORES 19 de OUTUBRO

- [11:00 h.] en Arteria Noroeste

Malas palabras, de Katarsis, Educación e Teatro - Teatro infantil - [duración 55 min.]
Dirección: Kevin Stewart
Elenco: Estíbaliz Veiga

- [13:00 h.] no Salón Teatro

Nana para un soldado, de Ghazafelhos - Teatro infantil - [duración 60 min.]
Dirección e autoría: Pepablo Patinho
Elenco: Montse Piñón, Jorge Casas, Pepablo Patinho

- [18:00 h.] no Teatro Principal

E. R. (Algún día traballaremos xuntas), de Teatro do Atlántico [duración 115 min.]
Dirección: Xúlio Lago
Elenco: Manuel Varela, María Barcala, Luísa Merelas, Susana Dans

- [22:00 h.] no Salón Teatro

Citizen, de Chévere [duración 160 min.]
Dirección: Xron
Elenco: Patricia de Lorenzo, Manuel Cortés, Miguel de Lira, Mónica García, Arantza G. Villar, Nekane Fernández, Iván Marcos

XOVES 20 de OUTUBRO

- [11:00 h.] en Arteria Noroeste

Pelos na lingua, de Talía Teatro [duración 70 min.]
Dirección: Avelino González
Elenco: María Ordóñez, Artur Trillo, Toño Casais

- [13:00 h.] no Salón Teatro

Valados, de Artestudio Teatro - Teatro infantil - [duración 55 min.]
Dirección: Xurxo Cortázar
Elenco: Estefanía Gómez, Ramiro Neira, Xurxo Cortázar

- [18:00 h.] no Teatro Principal

Oeste Solitario, de Producións Teatrais Excéntricas [duración 100 min.]
Dirección: Quico Cadaval
Elenco: Evaristo Calvo, Víctor Mosqueira, Marcos Correa, María Lado

- [22:00 h.] no Salón Teatro

Unha hora na vida de Stefan Zweig, de Lagarta lagarta [duración 80 min.]
Dirección: Rosa Álvarez
Elenco: Ernesto Chao, Belén Constenla, César Cambeiro

CONSULTA a PROGRAMACIÓN aquí:

www.teatrogalego.com

"Soños", a nova producción de Bichakadela

2011-10-08T22:13:00.000+01:00

A compañía Bichakadela estreou onte, día 8 de Outubro, na Sala Santart de Santiago de Compostela a súa nova producción: "Soños" dirixida por Roberto Leal

Y digo yo…, los sueños…, puede ser lo que le está pasando a uno, no? Yo sueño, tú sueñas, él sueña… Circulares, Concéntricos, entramos y salimos en el sueño de cada uno, en el sueño de todos… Teatros y teatrinos…Sonrisas y Lágrimas, o era Mary Poppins? Los sueños de dormir, los sueños que tenemos cuando despertamos…Siempre el teatro… como sueño mayor y la música…en un espacio pequeño cabe un mundo… A la manera de las muñecas rusas, hay un sueño dentro de otro, parece que despertamos, sólo lo parece? Ah… muy bien…. Haced pasar al infinito…y aclaramos ESTO NO ES UN JUGUETE. Reverencia, señores…

FICHA TÉCNICA de "Soños", da Cía Bichakadela

Dirección e Dramaturxia: Roberto Leal
Creación e Interpretación: Borja Fernández, Ignacio Sanz, Nuria Sanz
Textos: Borja Fernández, Dolores Jiménez, Ignacio Sanz, Isa Bandin, Nuria Sanz
Paisaxe Sonoro: Ignacio Sanz
Espazo escénico e iluminación: Baltasar Patiño
Axudante de Dirección: Gustavo Dieste
Axudante de Producción: Sara Núñez
Asesoría de Vestiario: Uxía P. Vaello
Traducción: Rafael Martínez Castro
Producción Executiva, Fotografía e Deseño Gráfico: Manu Lago - La Tía Mardalina
Produce: Bichakadela
Espazo colaborador: Sala Santart
Duración do espectáculo: 45 minutos aprox

Elenco: Borja Fernández, Nuria Sanz, Ignacio Sanz

Borja Fernández : Traballou co Centro Dramático Galego na producción dirixida por Quico Cadaval "Noite de Reis ou o que queirades". Traballou coas compañía e profesionais do teatro e da música como son Teatro Ensalle, Chévere Teatro, Arrepentimentos de Padrón, Avelino González, Carlos Santiago, así como coas bailarinas e coreógrafas Mercé de Rande e Uxía Vaello.

Nuria Sanz: Traballa coa Cía Sapristi e fíxoo con J.L. Campanari, CDG, Chévere, Quico Cadaval, Ollomol Tranvía, Eduardo Alonso, Troula Teatro e Teatro Danthea. Recibiu o premio á mellor actriz Cans 08, Premio Compostela 1992 a mellor actriz secundaria, María Casares 1999 a mellor actriz secundaria, María Casares 1994 ao mellor espectáculo, Crítica de Valencia 1995 e Premio dos espectadores de Alicante 1995.

Ignacio Sanz: Percusionista titulado no Conservatorio Superior de Música de A Coruña. Tamén posúe o título Superior de Música, especialidade de percusión. Formouse, así mesmo, con J. Guillem, She-e-wu, M. Bernat, P. Spiesser, M. Wither, etc. Colaborou con EPO da OSG, a Orquestra de Cámara Galega e Coruña Ensemle Instrumental e participou como actor e/ou compositor nas compañías Teatro 002, Trompicallo e Cachirulo.

Dirección: Roberto Leal

Natural de Bos Aires (Arxentina) e afincado en Santiago de Compostela, é actor, director e profesor de teatro. Posee unha ampla experiencia con compañías como Matarile Teatro, Factoría Teatro e o Centro Dramático Galego. Recibe o Premio María Casares como mellor actor pola obra "Indignos". Ademáis traballou en coñecidas series da Televisión Galega e tamén baixo a dirección de Isabel Coixet, Xabier Bermúdez, Patricia Ferreira, Juan Calvo e Manane Rodríguez...

FUNCIÓNS de "Soños", da Cía Bichakadela

Días: 8, 9, 15, 16, 22 e 23 de Outubro de 2011
Lugar: Sala Santart (Ruela de Brión, Santiago de Compostela)
Mercar entradas en: www.santart.com

Cómo chegar á Sala Santart

Agradecementos: Roberto Leal, www.santart.com, www.latiamardalina.com

www.teatrogalego.com

Galicreques: Festival Internacional de Títeres

2011-10-08T19:21:00.002+01:00

O 1 de Outubro dou comezo en Santiago de Compostela a XVIedición do Festival Internacional de Títeres Galicreques. Foron varios osespazos nos que se desenvolveu a mostra: Arteria Noroeste, Teatro Principal e aPraza do Toural. Mo marco do "Galicreques 2011" ademáis deespectáculos de títeres, organizáronse exposicións, mesas redondas de debate eincluso cursos e talleres para nenos e adultos.

Programación para mañá, Domingo 9 de Outubro de 2011

12:30 h. - Teatro de Marionetas La Estrella con "La Bella Durmiente" en Arteria Noroeste
17:00 h. - Madero Grupo de Teatro con "El Señor del Mar" no Teatro Principal
20:30 h. - El Chonchón con "El EnmaZcarado" no Teatro Principal

Entre as compañías participantesneste Galicreques 2011 destacan: A La Sombrita, Teatro de Pocas Luces(Andalucía), El Abrojito (Argentina), El Chonchón (Chile), O Retrete de DorianGray (Galicia), Guiñoleros UAS (México), Juan Catalina (Soria), La Bicicleta(Costa Rica), La Mar de Marionetas (Madrid), Madero Grupo de Teatro (Perú), Marionetas,Actores & Objectos (Portugal), Taller de Arte El Colectivo (Argentina), TeatroArbolé (Aragón), Teatro de La Plaza (Brasil), Teatro de Marionetas La Estrella (Valencia),Tesis Teatro (Colombia), Títeres Cachiporra (Uruguay).

Aínda estades a tempo de visitar asexposicións que se organizaron con motivo do Festival Internacional de Títeresen Arteria Noroeste e o Teatro Principal de Santiago de Compostela

"Títeres e titiriteiro" A construcción dun oficio

Con esta exposición, que reúnediversas técnicas do mundo do monicreque, Arbolé pretende activar a memoria dassúas tres décadas de existencia. Quere recordar as persoas e os personaxes querodearon este marabilloso mundo do teatro para monicreques, e ter presentes aviaxe e todas as súas etapas, dende as máis tradicionais ás máisvangardistas.

Lugar: Arteria Noroeste (Rúa das Salvadas, 2A. Parque VistaAlegre. Santiago de Compostela)
Días: do 22 de Setembro ata 26 de Outubro 2011

"Títeres de América Latina"

A mostra reflicte a importancia doteatro de monicreques e marionetas na vida das comunidades indíxenas e deemigrantes procedentes de diferentes países de Europa. Da man de mestres como JavierVillafañe, Otto Freitas ou o propio García Lorca, descubriremos cos monicrequesese mundo extraordinario.

Lugar: Teatro Principal de Santiago de Compostela
Días: do 1 ao 15 de Outubro 2011

Ao longo da semana, a Praza do Toural acolleu talleres decreación de monicreques, construción de teatriños de papel e monicreques dededo... Por outra banda, no Teatro Principal desenvolvéronse talleres demanipulación de monicreques,impartido por Miguel Oyarzún e Carlos Piñero(Compañía El chonchón, de Chile) e cursos sobre teatro de sombras impartido porJavier Peraza (da Compañía de títeres Cachiporra, de Uruguai).

O Premio Galicreques concédese aunha entidade ou persona que destaque especialmente polo seu labor na creación,formación, difusión ou defensa do teatro de monicreques ou ben a unha compañíateatral en recoñecemento pola súa traxectoria no ejercicio destas artes. Esteano, o premio entrégase a Marta Bautista, da compañía La Mar de Marionetas que,a través de máis de 25 anos de traballo ininterrompido coas súas marionetas enescenarios de Europa, América e África, mantén unha programación estable noParque do Retiro de Madrid, así como o gran festival de verán “Titirilandia”,que conta con 18 edicións.

+ INFO en: http://www.galicreques.com/
Agradecementos: Posto de información e organización de talleres na Praza do Toural

www.teatrogalego.com

"O fútbol é así", de Obras Públicas en Santiago

2011-09-24T23:40:00.000+01:00

"O fútbol é así", a nova producción de Obras Públicas, está escrita e dirixida por Xosé Prieto. Protagonizan a peza os actores Leandro Lamas e Mos.
Na súa páxina web http://ofutboleasi.blogspot.com/ describen o espectáculo como "60 minutos de música e teatro con xornalistas deportivos, coa aficción e por suposto cos xogadores".

Unha historia baseada en feitos inventados que ben puideron ter ocorrido na fase final dun mundial no que xogaba unha selección vestida de vermello.

"O fútbol é así", de Obras Públicas
Dirección: Xosé Prieto
Autor: Xose Prieto
Elenco: Leandro Lamas e Mos

"O futbol é así" chega a Santiago os días 26 e 27 de setembro ás 22:30 h. na Casa das Crechas

Lembra: "O fútbol é así", de Obras Públicas
Días: 26 e 27 de Setembro
Hora: 22:30 h
Lugar: Pub Casa das Crechas - Santiago de Compostela

www.teatrogalego.com

30 aniversario do Taller de Teatro Clámide

2011-09-18T17:28:00.000+01:00

Fotografías de www.clamide.com

O Taller de Teatro Clámide celebra o seu 30 aniversario cunha gran variedade de actividades teatrais en Vilagarcía de Arousa. Serán 7 días de festexos que comezaron, o pasado venres 16, coa inauguración da exposición "30 anos con Clámide".

Esta agrupación teatral naceu no 1981 en Vilagarcía de Arousa (Santa Eulalia de Arealonga) co fin de difundir a cultura teatral entre os mais mozos. Ao longo destes trinta anos, O Taller de Teatro Clámide puxo en escena textos de García Lorca, Alejandro Canosa, William Shakespeare e Jardiel Poncela entre outros.

PROGRAMA do XXX ANIVERSARIO CLÁMIDE

Venres 16 Setembro: Inauguración da exposición "30' anos con Clámide"
Sábado 17 Setembro: Gala Clámide XXX Aniversario
Domingo 18 Setembro: Iliria Teatro con "O canto do cisne" de Chejov e "A máis forte" de August Strindberg
Luns 19 Setembro: O noso lar con "O cego de Fornelos" de M. Daniel Varela Buxán
Martes 20 Setembro: Prixela con "Soños a gran escala" de Alberto Dosil
Mércores 21 Setembro: Escola de Teatro da Estrada con "A ruleta rusa" de Chejov
Xoves 22 Setembro: Escola de Teatro Valle-Innova con "Memorias da árbore da noite triste" de Fátima Rey
Venres 23 Setembro: Clámide con "Cuatro corazones con freno y marcha atrás" de Jardiel Poncela

* Hora dos espectáculos: 21:00 h
* Lugar: Auditorio de Vilagarcía
* Prezo: Gratuito
* + info en: www.clamide.com

www.teatrogalego.com

Axenda Teatral Setembro 2011

2011-09-18T15:48:00.001+01:00

Santiago de Compostela: o mes de Setembro vén cargado de Teatro. O mércores 21 de Setembro estréase no Salón Teatro a nova producción de Eme2, "O Florido Pénsil" que permanecerá ata o domingo 25. No Teatro Principal, o venres 23 e o sábado 24, Lagarta lagarta, presenta "Unha hora na vida de Stefan Zweig". Funboa Escénica presenta en Santiago (Sala Santart) "Oiseau Rebelle" os días 24 e 25.

- "O florido pénsil", de Eme2

Días: 22, 23, 24 e 25 de Setembro do 2011
Lugar: Santiago de Compostela (Salón Teatro)
Hora: 20:30 h / 18:00h o domingo 25
Merar entradas: Novacaixagalicia

- "Unha hora na vida de Stefan Zweig", de Lagarta lagarta

Días: 23 e 24 de Setembro do 2011
Lugar: Santiago de Compostela (Teatro Principal)
Hora: 21:00 h
Mercar entradas: Novacaixagalicia

- "Oiseau Rebelle", de Funboa Escénica

Días: 24 e 25 de Setembro de 2011
Lugar: Santiago de Compostela (Sala Santart)
Hora: 21:00

www.teatrogalego.com

"Unha hora na vida de Stefan Zweig", a nova producción de Lagarta Lagarta

2011-08-27T23:52:00.005+01:00

A compañía de teatro galego Lagarta lagarta estreará o próximo 16 de Setembro no Pazo da Cultura de Narón a súa nova producción, "Unha hora na vida de Stefan Zweig", de Antonio Tabares.

Na dirección atopamos de novo a Rosa Álvarez, que tamén dirixiu "Casting (a comedia)" e "O Segredo dos Hoffman". Rosa Álvarez traballa sobre o texto de Antonio Tabares traducido por Avelino González. Entre o elenco artístico atopamos a Ernesto Chao que interpretará o papel de Stefan Zweig, a Belén Constenla e a César Cambeiro.

DATOS TÉCNICOS de "Unha hora na vida de Stefan Zweig", de Lagarta lagarta

Autoría: Antonio Tabares
Dirección: Rosa Álvarez
Elenco: Ernesto Chao, Belén Constenla, César Cambeiro
Traducción: Avelino González
Escenografía: Ernesto Chao
Iluminación: Alfonso Parra
Duración: 1h. 40 minutos aprox.

No espectáculo introducímonos nun día, nunha hora moi especial do matrimonio Zweig, Stefan e Lotte, que nos manterán en vilo sobre o que en realidade sucedeu na vida do gran escritor, ou no que puido ter sucedido. O matrimonio Zweig toma unha gran determinación, calculada con meticulosidade, sobre as súas vidas. Pero no fogar preséntase un estrano e inoportuno visitante que nos permitirá afondar nas distintas posturas de todos eles ante a vida, a morte, os medos, o amor, o exilio, as guerras, o poder, a liberdade individual ou a fuxida permanente do mundo que horroriza. E para iso, deixarán as súas almas ao descuberto, nunha hora, na que se pode dicir todo.

FUNCIÓNS de "Unha hora na vida de Stefan Zweig", de Lagarta lagarta - 2011

16 de Setembro: [estrea da peza] : Narón (Pazo da Cultura de Narón)
17 de Setembro: Narón (Pazo da Cultura de Narón)
23 e 24 de Setembro: Santiago de Compostela (Teatro Principal)
7 a 9 de Outubro: Ourense (Teatro Principal)
14 de Outubro: Tui (Teatro Municipal Área Panorámica)
16 de Outubro: Cedeira (Teatro Municipal)
21 de Outubro: Pontevedra (Centro Social Caixanova)
28 de Outubro: Bertamiráns (Casa da Cultura)

www.teatrogalego.com

Curso de teatro en Arteixo, da Asociación Teatral Paso de Valverde Teatro

2011-08-26T14:43:00.004+01:00

CURSO de TEATRO - A. T. "Paso de Valverde Teatro"

Organiza: Asociación Teatral "Paso de Valverde Teatro"
Lugar: Arteixo
Horario: Martes e Xoves de 20:30 h. a 22.30 h. (Inicio no mes de Outubro)
Inscripción en ateatral.escola@gmail.com - 607 564 038
+ Info en http://pasodevalverde.blogspot.com/

A Asociación Teatral Paso de Valverde ofrece un curso anual de formación teatral para actores ou persoas que queiran adentrarse no mundo do teatro, traballando unha preparación corporal e vocal analítica dirixida á expresión, poñendo en xogo e por separado cada parte do corpo, aproveitando o contido dramático de cada unha delas.

O obxectivo principal é que os futuros actores e actrices sexan capaces de utilizar os seus propios recursos e acadar a plenitude da voz e do movimento xusto, sen que o seu corpo faga máis da conta, sen contaminar o que se quere transmitir, baseando o traballo nunha ximnasia dramática na que cada xesto, actitude ou movimento está xustificado. A búsqueda realizarase a través de diferentes técnicas de movimento, improvisación e creación traballando a partir da respiración, a relaxación, o contacto co chan, o corpo e o espazo.

PROGRAMA DIDÁCTICO DO CURSO:

Presencia física e vocal do actor
Relación entre corpo e voz
O espazo escénico
Relación entre corpo e espazo
Ritmo, movemento e voz
Análise do xesto e do movimento
Xogo Dramático
Improvisación

FOTOGRAFÍAS dos espectáculos "Drammatico" e "Un día no circo" da Asociación Teatral Paso de Valverde

AGRADECEMENTOS: Paso de Valverde Teatro (Facebook)

www.teatrogalego.com

A.T. "O Aturuxo de Melpómene - Teatro Afeccionado

2011-08-22T22:13:00.001+01:00

A Asociación Teatral "O Aturuxo de Melpómene", é unha compañía de Teatro Afeccionado que ten a súa sede no Concello de Narón. Destaca pola calidade das súas montaxes (eu diría que superan moitas das montaxes profesionais).

ESPECTÁCULOS EN CARTEL - Tempada 2011

- "Café": Estrea o 18 de setembro de 2011 no Auditorio Municipal de Narón

- "Preguntas sobre meu pai": Estrea o 30 de Outubro de 2011 no Auditorio Municipal de Narón (dentro do ciclo de FEGATEA "Os domingos de Melpómene")

- "Non todos os ladróns veñen por mal" - http://nontodososladrons.blogspot.com

Estilo: Comedia/ Todos os públicos
Elenco: Alberto Suárez, Antonio Estévez, Gena Hernández, Leandro Lamas, Sena Hermida, Lorena Montero e María Veiga
Dirección: José L. Prieto

Nesta comedia histérica de enredo amoroso preconstitucional, un ladrón entra a roubar nunha casa mentres os habitantes están fora. A situación complícase coas chamadas por teléfono da muller do ladrón e as chegadas sucesivas dos donos da casa e os seus respectivos amantes.

- "RRHH (O método)"- http://rrhhmelpomene.blogspot.com

Estilo: Comedia/Todos os públicos
Elenco: Felipe Carballido, Paula Morado, Keke Díez, Quique Vázquez
Dirección: José L. Prieto

Catro aspirantes a un posto de alto executivo. Un método de selección. Ata onde poden chegar para conseguilo?

- "Comendo pimentos de Padrón con Tarantino" - http://carrachanacacha.blogspot.com

Estilo: Comedia agropunk/ +14 anos
Elenco: María Veiga, Gena Hernández, Antonio Estévez, Quique Vázquez
Dirección e texto: Leandro Lamas

Comedia surrealista que narra a singular vida de dúas mulleres, nai e filla, cos seus encontros e desencontros na peculiar escalada da filla ate a fama en todo o mundo mundial.

- "Gheidi" só para adultos - http://carrachanacacha.blogspot.com/

Estilo: Comedia agropunk /Público Adulto
Elenco: Lorena Montero, Celia González, Felipe Carballido, Suso Barro, María Veiga e Gena Hernández
Dirección e texto: Leandro Lamas

Gheidi é a história de unha nena abandonada, de un avó narcotraficante, de un can infiel, de un neno escravizado que quere ser funcionario, de unha nena que quere unha médula espinal e unha vella fascista que conspira na penumbra...

PRÓXIMAS FUNCIÓNS - Tempada 2011

- "Non todos os ladrón veñen por mal"

30.09.2011 - Carral
02.10.2011 - Valdoviño
15.10.2011 - Outes
20.11.2011 - S. Sadurniño
03.12.2011 - Bergondo
10.12.2011 - Muxía
17.12.2011 - Barbadás

- "RRHH (O método)"

09.10.2011 - Vimianzo
28.10.2011 - Neda
29.10.2011 - Mesía
30.12.2011 - Dodro

- "Comendo pimentos de Padrón con Tarantino"

24.08.2011 - Oroso
05.11.2011 - Aguiño
19.11.2011 - Arteixo

- "Gheidi"

01.10.2011 - Outes
21.10.2011 - Riveira
26.11.2011 - Valdoviño

Mostra de Teatro de Cee 2011 (XXIV)

2011-08-14T22:10:00.003+01:00

Loitando contra o mal momento polo que está a pasar o teatro galego (económicamente falando), Talía Teatro consegue que, finalmente, poidamos gozar do teatro en Cee. En Talía Teatro, nun primeiro momento, dubidaron sobre a propia Mostra:

Estamos nuns momentos críticos, dubidando sobre se o noso esforzo paga a pena (Artur Trillo)

O esforzo que fai toda a compañía é moi grande. Organizar unha Mostra de Teatro coma a de Cee non é algo doado e aínda se complica máis si se reduce o presuposto. Pero en Talía son unha gran familia e sempre se esforzan para que a Mostra sexa sempre un éxito de público. Según declaracións de Artur Trillo durante a rolda de prensa "o programa está feito en precario, isto non é o que queríamos facer". Aínda que sexa en "precario" a Mostra de Teatro de Cee 2011 terá un gran éxito entre os veciños de Cee e entre os que non somos veciños.

Velaí a progamación da 24 Mostra de Teatro de Cee 2011

Domingo 21 de Agosto 2011

Sesión Infantil 12:30 h: "Contos para escagarriarse", de Ghazafelhos
Sesión das 20:15 h: "Anchuán de la Cream", de Anchuán de la Cream
Sesión das 21:30 h: "Oiseau Rebelle", de Funboa Escénica
Sesión "a deshora" das 00:00 h: "A pata de mono" con Paula Carballeira e Suso Cortegoso

Luns 22 de Agosto 2011

Sesión Infantil das 12.30 h: "Carta Urxente para Máximo Toxo" de Talía Teatro
Sesión das 20:15 h: "Baila un vestido verde", de Marta Alonso
Sesión das 21:30 h: "Gheidi...só para adultos", de Carrachanacacha
Sesión "a deshora" das 00:00 h: "Le frigo", con Mundo Villalustre

Martes 23 de Agosto 2011

Sesión Infantil das 12.30 h: "Fíos", de Baobab Teatro
Sesión das 20:15 h: "A Chungatrona", de Peter Punk
Sesión das 21:30 h: "Pelos na lingua", de Talía Teatro
Sesión "a deshora" das 00:00 h: "O fútbol é así", de Obras Públicas

Mércores 24 de Agosto 2011

Sesión Infantil das 12.30 h: "Pinocho", de Títeres Cachirulo
Sesión das 20:15 h: "Un espectáculo feito con amor", con Dj Capuzzi e a Señorita X
Sesión das 21:30 h: "Memoria de Helena e María", de Teatro do Atlántico
Sesión "a deshora" das 00:00 h: "Xenitais", de Teatro da Zarabanda

Xoves 25 de Agosto 2011

Sesión Infantil das 12.30 h: "O dragón azul, o león de pedra e o corvo solteiro", con Paula Carballeira
Sesión das 20:15 h: "O autoestopista intergaláctico", con Aitor Garuz
Sesión das 21:30 h: "Volpone", de Talía Teatro
Sesión "a deshora" das 00:00 h: "Montaña rusa (vida e obra de Fermín Noite)", de Isla

www.teatrogalego.com

Eme2: "O Florido Pénsil", dirixida por Mireia Gabilondo e Fernando Bernués

2011-08-11T22:09:00.007+01:00

Fotografía: Janite Lafuente López

A Compañía Eme2 estreará o Mércores 21 de Setembro do 2011 no Salón Teatro de Santiago de Compostela, a peza "O Florido Pénsil", basada en "El Florido Pensil" de Andrés Sopeña.

Esta é unha viaxe polas vicisitudes dun grupo de rapaces sometidos á absurda e ilóxica brutalidade do sistema educativo que dominou a España da posguerra. Cun elenco de primeira orde formado por Xosé Manuel Oliveira Pico, Antonio Durán Morris, Federico Pérez, Josito Porto e Alfonso Agra, o espectáculo fálanos da escola, centro de operacións fundamental para a propaganda do ideario fascista, e, máis tarde, do resto das tribunas desde onde o réxime mandaba os seus sinais de apoio: o cinema de barrio, a radio familiar, a igrexa e a prensa, representada aquí polo aparentemente inofensivo Tebeo.

Dende pequena quixen ver representado este texto. Miña nai sempre me falaba del, de cómo era a ensinanza nos tempos nos que está ambientado o texto e incluso me falaba dunha compañía de teatro que o puxera en escena. Hoxe sei que esa compañía era Tanttaka Teatroa, unha compañía de teatro vasca, e que aqueles actores eran Kike Díaz, Julio Perrugoria, Patxi González, J.Ramón Soroiz e Sorion Eguideón dirixidos por Fernado Bernués e Mireia Gabilondo.

Agora, a compañía Eme2 recolle o texto de Andrés Sopeña coa adaptación teatral que xa fixera Tanttaka Teatroa e pon en escena "O Florido Pensil" con algúns dos actores máiss recoñecidos da escena galega: Xosé Manuel Oliveira "Pico", Antonio Durán "Morris", Federico Pérez, Josito Porto e Alfonso Agra. Precisamente, nunha entrevista que deu Xosé Manuel Oliveira "Pico" para Correo TV (si mal non lembro) foi cando me enterei deste proxecto que finalmente verá a luz o día 21 de Setembro de 2011 no Salón Teatro de Santiago de Compostela.

"O Florido Pénsil" de Eme2 está dirixido por Fernando Bernués e Mireia Gabilondo unha parella de directores relacionados coa compañía vasca Tanttaka, da que antes vos falei.

Mireia Gabilondo, dirixiu, ademáis de espectáculos teatrais, espectáculos de danza da compañía Kukkai, renovadora da danza tradicional vasca. Fernando Bernués, dirixiu por todo España a numerosas compañías e actores. En Galicia é coñecido pola versión realizada da novela de Manuel Rivas "A man dos paíños" titulada "La mano del emigrante".

O florido pénsil, de Andrés Sopeña

Producións Eme2

Dirección: Mireia Gabilondo e Fernando Bermués
Elenco: Xosé Manuel Oliveira Pico, Antonio Durán Morris, Federico Pérez, Josito Porto, Alfonso Agra.
Produción: Eme2.
Deseño de produción e produción executiva: Xocas López.
Axudante de dirección: Julio Perugorria.
Gravacións sonoras: Anxo Graña.
Texto: Andrés Sopeña.
Adaptación teatral: Tanttaka Teatroa.
Tradución: Sandra Romaris.
Iluminación: Xabier Lozano.
Vestiario: Pepi Soroiz.
Escenografía: Fernando Bernués.

Próximas funcións de "O florido pénsil", de Eme2

SETEMBRO

21, 22, 23, 24 e 25 de Setembro: Santiago de Compostela ( Salón Teatro)
30 de Setembro: A Coruña (Teatro Rosalía de Castro)

OUTUBRO

1 de Outubro: A Courña (Teatro Rosalía de Castro)
7 de Outubro: As Pontes (Cine Alovi)
15 de Outubro: Carballo (Pazo da Cultura)
21 de Outubro: Vigo (Auditorio Municipal)
22 de Outubro: Cangas (Auditorio Municipal)
28 e 29 de Outubro: Narón (Pazo da Cultura)

NOVEMBRO

4 de Novembro: Tui (Área Panorámica)
19 de Novembro: O Carballiño (Casa da Cultura)
25, 26 e 27 de Novembro: Ourense (Teatro Principal)

DECEMBRO

3 de Decembro: Viveiro (Teatro Pastor Díaz)
14 de Decembro: Pontevedra (Pazo sa Cultura)
16 de Decembro: Ames (Casa da Cultura de Milladoiro)

Fotografía: Janite Lafuente López
Agradecementos: Producións Eme2 - http://http://www.emedous.com/
www.teatrogalego.com

Nova Sección: Teatro Galego Afeccionado

2011-08-11T22:07:00.002+01:00

Hoxe, dende www.teatrogalego.com comeza a súa andaina unha nova sección adicada ao Teatro Galego Afeccionado. Unha sección da que poden participar todos aquelas compañías de teatro galego afeccionado que o desexen. Nesta nova sección incluirase información sobre as compañías, os espectáculos en cartel, datas das actuacións, así como tamén se informará sobre o traballo levado a cabo pola FEGATEA (Federación Galega de Teatro Afeccionado).

Para participar nesta sección só tendes que enviar a info@teatrogalego.com a seguinte información:

Espectáculos en cartel
Breve curriculum dos espectáculos que puxo en escena a compañía
Algunha fotografía
Datas de actuacións, etc

Outra posibilidade é a seguinte: Podedes incluir un enderezo web da compañía e si estades interesados en participar, confecciono eu toda a información, sempre e cando me outorguedes a vosa autorización.

Queda inaugurada a sección Teatro Afeccionado á que poderás acceder a través do enlace situado na barra lateral dereita.

Gabriel Prada presenta "A última cinta de Krapp", un monólogo de Samuel Beckett

2011-07-30T21:47:00.001+01:00

Gabriel Prada, membro de Gargallada Teatro protagoniza "A última cinta de Krapp", un monólogo de Samuel Beckett. É un espectáculo que vos recomendo.

A última cinta de Krapp é un monólogo de Samuel Beckett, escrito e representado por primeira vez en 1958. Amósanos ao vello Krapp mergullando nas súas lembranzas, apuntadas nun vetusto diario e gravadas en cintas magnetofónicas. Krapp atópase con anacos do seu pasado narrados por un Krapp trinta anos máis novo, e que, con dificultade, poderían dar sentido ao seu presente orfo de esperanza.

"A última cinta de Krapp",

de Samuel Beckett

Interpretación, dirección e adaptación

Gabriel Prada (Gargallada Teatro)

Duración de 45 minutos.

gargalladateatro@gmail.com

Crítica Teatral de "A Ópera dos Tres Reás", do Centro Dramático Galego

2011-07-06T22:11:00.023+01:00

A Ópera dos Tres Reás, do Centro Dramático Galego

Autoría: Bertolt Brecht e Kurt Weill
Dirección e dramaturxia: Quico Cadaval
Dirección musical: Diego García Rodríguez
Elenco: Luis Tosar, Alba Messa, Mónica de Nut, Muriel Sánchez, Begoña Santalices, Fran Pérez "Narf", Victor Mosqueira, Sergio Zearreta, Marta Pazos, César Goldi, Marcos Orsi.

Crítica teatral (dunha principiante)

Función do 26/06/2011 en Santiago de Compostela
Duración: 2 horas e 25 minutos (+ descanso de 12-13 minutos)
Resultado final: Bo
Advertencia: Non son coñecedora do texto orixinal de Bertolt Brecht nin teño coñecementos musicais suficientes.

Auditorio de Galicia. Entradas esgotadas. Moitas expectativas. Comeza o espectáculo a telón aberto; entran os músicos, afinan os instrumentos e velaí a historia. Coma se dunha rúa se tratase, as personaxes comezan a camiñar polo espacio, nacen tantas historias coma personaxes e o espectador non sabe en qué deterse. Fixas a atención nun punto, pero sabes que uns metros máis alá está a transcorrer outra historia se cadra aínda máis interesante. Convértese nunha situación de caos para o espectador. Unha sensación de caos, supoño que intencionada e buscada dende a dirección e que funciona moi ben dende o punto de vista do horizonte de expectativas.

DIRECCIÓN ESCÉNICA: Quico Cadaval

En xeral, a dirección aportaba cousas moi interesantes, imaxes e composicións realmente boas e incluso elementos que espertaban ao espectador. Dende un punto de vista personal, creo que funcionaban mellor as escenas propiamente teatrais que as esceas musicais (das que logo se falará).

- Ritmo: O ritmo québrase en moitas ocasións quizais polo contraste entre personaxes. Ben é certo, que moitas veces se dí dunha peza “que non ten ritmo”. Todas as pezas teñen ritmo, o ritmo que se lle queira dar e segundo a concepción do propio director. Dicir que “non ten ritmo” ou “baixou o ritmo” tampouco é de todo correcto, pois son necesarios certos cambios de ritmo para que o espectador se relaxe, pero cómpre identificar eses momentos e non baixar o ritmo en situacións importantes ou claves. Aínda así, aplaudo a creación de máis de un plano físico, pois axuda dende o punto de vista rítmico da acción.

- Estructura: Formalmente a peza aporta unha estructura máis ou menos clara. Non son gran coñecedora da obra de Brecht pero sei que moitas veces recurre ao incoherente. As letras musicais contan parte da historia. Sen embargo, certos momentos musicais fan perder o fío porque o espectador non entende o contido desas letras. Saber que che estan a contar algo e non entender o qué, fíxome revolver na butaca. Retomar de novo a historia logo de certas intervencións musicais convértese nunha situación un tanto complexa.

- Imaxes e composicións: Dende a dirección presentábanse composicións e imaxes moi bonitas e que non só se quedaban no “bonito” senón que tiñan un porqué e aportaban algo ao espectáculo. Moitas veces recúrrese a imaxes simplemente porque “son bonitas” sen analizar se realmente din algo. Neste caso, resaltaría a composición coral e o traballo de compenetración das personaxes secundarias e que funcionan moi ben como conxunto. Imaxes moi interesantes como son, por exemplo a descripción dunha acción a través da representación cal bonecos ou títeres.

- Concepción da obra: "A Ópera dos tres reás" non é unha ópera, é teatro musical ou con intervencións musicais. Na proposta do CDG respetouse esta idea pero doume a impresión de que en xeral o espíritu da peza quedou escondida no ámbito textual. Non é tampouco unha comedia: sí ten momentos cómicos pero sempre con un fondo tráxico. Botei en falta un pouco menos de "corrección". Non esquezamos que, por exemplo, Mackie é un ladrón, alguen capaz de matar e sen embargo, e comparto a idea de Camilo Franco, nesta montaxe a personaxe de Mackie parece máis ben un "Casanova". Sí que se consegue o "efecto V ou de distanciamento" característico de Brecht a través, por exemplo do uso de apartes. Así conseguíase unha menor resposta emocional do espectador porque para Brecht o teatro estaba concebido para facer pensar e non para identificarse coa historia ou as personaxes.

ESPACIO ESCÉNICO e ILUMINACIÓN: Baltasar Patiño

O eido do espacio escénico, a creación de máis de un plano físico, é unha opción que aporta funcionalidade desde o punto de vista rítmico. De este xeito formábanse catro espacios diferenciados nun mesmo escenario. En especial, resaltar aquel espacio máis elevado e no que se presentaban as escenas ou incluso onde se levaban a cabo escenas en segundo plano. Ese xogo de presentación e actuación en diferentes espacios e planos aportaba ritmo á escena.

"Un espacio de liñas rectas e limpo" segundo Baltasar Patiño que contrastaba coas personaxes máis decrépitas. Si, comparto a súa opinión e creo que en certos momentos funcionaba como por exemplo nas esceas do Sr. Peachum e os seus pobres pero había outras personaxes que non entraban no xogo do decrépito e entón o resultado non era o pretendido. Quizais o material das estructuras non era o preciso pois reflectía e facía efectos un tanto estranos en conxunto coa iluminación. Por outro lado no canto de empregar as chamadas "patas" para aforar, empregaban paneis forrados de tela morada colocados "á italiana" e "á alemana". Entendería a súa funcionalidade si eses paneis tivesen unha altura axeitada, chegasen ao teito e funcionaran como verdadeiro aforo (en ocasións, víase a certos actores marchar de escena correndo, non coa personaxe senon como actor/actriz.). Outro dos elementos que non remataban de encaixarme era a aparición de "cortinas".

Exemplo das "cortinas" en "A ópera dos tres reás"

Empregaban ás veces unha cortina a modo de velo e outra de material máis tupido e brillante. Entendo que o que se pretendía era diferenciar escenas e resaltar os momentos musicais pero o método ou o feito de empregar ese tipo de texturas creo que non era o máis axeitado. Por unha parte, estaba presente durante toda a peza unha corda (pola que se corrían as dichosas cortinas) que ía dunha punta do escenario a outra e que cortaba a visión das escenas. Por outra parte, cando empregaban a cortina "traslúcida" a modo de velo, víase o que ocorría na parte interior do escenario e era realmente interesante esa doble escenificación. Cando se empregaba a cortina máis tupida, entendo que o que pretendían é que non se vise o que está a pasar nese outro lado do escenario. Pero non se conseguiu. A luz de contra deixaba entrever o que alí ocorría e podías ver aos actores como recollían atrezzo. Isto pode ser interesante si o que se pretende é romper a cuarta parede ou mostrar a "maquinaria teatral" (como sería propio dos textos de Brecht), pero debe levarse a cabo dun modo máis claro e contundente e non quedarse no medio e medio.

As cores moradas empregadas na iluminación que envolvían o espectáculo sí que me gustaron sobre todo desde o punto de vista da contraposición cos tons máis ocres e con certas personaxes que sí entraban no xogo do decrépito (matizando o de "decrépito").

Polo que puiden ver, creo que se empregaron demasiados focos. Entendo que as baras estiveran a unha altura elevada polas características do propio Auditorio e que se precisara de certa "potencia" de luz pero o número de aparellos empregados era desmesurado. Por outro lado, o emprego dun cañón de luz para os momentos musicais que se ía movendo coas personaxes tampouco me pareceu o axeitado. Son aparellos demasiado grandes e que dificultan pola súa propia dimensión o movemento e enfoque axeitado.

ELENCO ARTÍSTICO: Luis Tosar, Muriel Sánchez, Alba Messa, Marcos Orsi, César Goldi, Begoña Santalices, Victor Mosqueira, Sergio Zearreta, Fran Pérez "Narf", Marta Pazos, Mónica de Nut.
Si tivera que resumir diría: as personaxes secundarias superan ás principais. Tal e como ocorría en "Salomé" do CDG (salvando as distancias) son as personaxes secundarias as que levan o peso das escenas e as que fan despertar ao espertador neses momentos nos que decae o ritmo e a estructura da peza. Máis traballados incluso corporalmente e vocalmente, os secundarios entraban no fondo da historia, sí xogaban co decrépito e funcionaban á perfección como grupo. Moi bo traballo de conxunto, con unha compenetración especial que se traduce na propia creación das personaxes. Destacar o traballo de Marta Pazos, así como o de Victor Mosqueira. É moi interesante ver como en escena o actor xoga coa súa personaxe, como a manexa e como a controla (non é algo sinxelo). Non fan falta grandes textos, tan só un bo traballo corporal e unha inmersión e comprensión da propia historia. Entraban no cómico da historia pero sempre desde un punto de vista negro, desde o punto de vista do "decrépito" do que se falaba. Sergio Zearreta, moi correcto en todas as personaxes que interpreta. Nesta montaxe gustoume especialmente polo control da súa personaxe e pola boa comprensión do conxunto, aínda que ben se puido explotar un chisquiño máis a voz tan bonita deste actor. Fran Pérez "Narf", tamén pertence a ese grupo dos secundarios que en ocasións eclipsaban aos principais.
Botei en falta moitos destes aspectos nas personaxes máis principais como ocorría con "Mackie da Faca" (Luis Tosar). Na función que puiden ver, a personaxe apenas tiña forza e presencia. Ao comezo, a personaxe falaba demasiado rápido e era incluso complicado entender o que estaba a dicir. Esperaba un Mackie asasino, ladrón cunha comicidade negra que nunca apareceu. Era máis ben, como dixo Camilo Franco, "un Casanova". Corporalmente tampouco tiña unha composición que fose acorde coa historia da personaxe e faltáballe "vida" e ritmo interno. Non acabei de crer a ese Mackie da Faca que se presentaba como o protagonista. Para min, o verdadeiro protagonista é o Sr. Peachum (Marcos Orsi).

Normalmente o que me falla do actor Marcos Orsi é a dicción pero debo dicir que nesta montaxe me sorprendeu moi gratamente. Unha creación de personaxe con moitos matices, con moito xogo e cunha comprensión interna da historia que se trasmite en escena. Un traballo corporal e vocal moi bo, salientando o esforzo por unha correcta dicción incluso no musical (foi ao único ao que lle puiden entender as letras das cancións).

     Outras das interpretacións a destacar é a de Mónica de Nut tanto nas personaxes secundarias como en "Jenny". Destacar a súa calidade vocal no eido musical con un gran control e xogo da voz cantada. Dentro dos meus escasos coñecementos musicais, creo que é unha das únicas que realmente "cantaba", por así dicilo, pois o resto das actrices abusaban duns agudos extremos, distorsionadores, de voces impostadas que reprimían incluso o espíritu interno de cada unha das personaxes,etc. Pola contra, Mónia de Nut buscou unha voz para a súa personaxe e non lle impuxo a súa voz á personaxe. As personaxes de César Goldi eran plenas pero faltáballe volume na voz falada. Non acabou de convencerme a personaxe da Señora Peachum (Begoña Santalices). Ao principio parecía ecaixarme moi ben no contexto quizais pola súa boa caracterización ou porque formaba, xunto á personaxe do Sr. Peachum, unha parella interesante. Sen embargo nas escenas con outras persoanxes perdía moitos matices.
     Polo que respeta á personaxe de Muriel Sánchez (Polly Peachum) non me acababa de encaixar a súa interpretación no contexto e na propia historia. Quizais en determinados momentos se procuraba un dramatismo que non era o axeitado empregar (lembremos que "A ópera dos tres reás" non é unha comedia lixeira e sempre se procura en Brecht ese trasfondo tráxico que o propio espectador debe descubir pero tampouco debe facerse da propia peza un drama ao uso). En xeral notei pouco traballo da curva melódica e pouco asentamento da lingua galega (en ocasión empregábanse palabras en castelán).
     Din que a gran revelación desta montaxe é Alba Messa pola personaxe de Lucy Brown. Sinto non compatir a opinión da maioría. En ocasións si que se vía unha personaxe completa e que comprendía cal era o espíritu da peza, pero de súpeto íase da personaxe e xa non era a mesma (polo menos na función á que puiden asisitir eu). Gustaríame poder ver a peza pasados uns meses para poder observar a evolución das personaxes (estou segura de que mellorarán e incluso adquirirán máis matices... fáltalle rodaxe).

VALORACIÓN de DETALLES:
- Á maior parte das personaxes non se lle entendía as letras das cancións e eran importantes para seguir a historia.
- Abuso das voces impostadas.
- Boa ocultación dos micros máis todo se desequilibra cando Mackie quita a camisa, dase a volta e quedan á vista do espectador os cables do aparello.
- Unha lúa que aparecía e desaparecía para situarse de súpeto no outro lado do escenario (fallo técnico no eido da iluminación).
- Non se respectou o espacio escénico cando "Mackie da Faca" estaba no cárcere. Sí o respetaba e xogaba con isto Victor Mosqueira no papel de carceleiro mentras que Polly Peachum e Lucy Brown no seu encontro con Mackie pareceron obviar ese espacio delimitado incluso pola iluminación. (Despois de escrita esta crítica comparto a idea que Patricia aportou no seu comentario: vén podería estar marcado dende a dirección e corresponderse máis ben cunha "ensoñación" das personaxes")
- Rompe co espectáculo a escena na que lle fan entrega a Mackie dun micro para que cante no cárcere que parece máis un momento para o lucimento do actor máis que dunha escena que aporte algo á historia.

* Fotografías: Francisco Arnoso "Pixi"
www.teatrogalego.com

Presentación do libro: "Cuando Compostela subió el telón", de Alejandra Juno

2011-06-25T12:25:00.001+01:00

O próximo xoves día 7 de xullo, Alejandra Juno presentará no Hostal dos Reis Católicos o seu novo libro "Cuando Compostela subió el telón. Crónica sentimental de la década dorada del teatro santiagués: Ditea 1960-1970".

A través desta peza, a autora recorre 10 anos de teatro compostelá da man do grupo de teatro "Ditea" ademáis de repasar como foi cambiando o país nunha década clave e lembrar a través de moitas e moitas anécdotas a aqueles personaxes que camiñaban polas rúas de Compostela. Este é un libro que gustará, de seguro "a teatreiros, a compostelás e todo o contrario".

Acompañarán a Alejandra Juno na presentación do libro: Euloxio R. Ruibal, Pepe Domingo Castaño, Xerardo Estévez, Juan Jesús Gestal, José Carro Otero, Henrique Alvarellos e Luis Rodríguez Miguez.

Presentación do libro: "Cuando Compostela subió el telón", de Alejandra Juno

Editorial: Alvarellos Editora

Día: Xoves 7 de Xullo de 2011

Hora: 20:00h

Lugar: Hostal dos Reis Católicos. Santiago de Compostela

Coñecendo á autora: Alejandra Juno

É doutora en Historia pola Universidade de Santiago, licenciada en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid e cun mestrado en Estudos teatrais pola Universidade da Coruña. Actualmente exerce de profesora de lingua castelá na Universidade de Duke.
Comezou no teatro á idade de sete anos no Estudo de Artes Escénicas de Ourense, dirixido por Mariluz Villar Otón. Dirixe o grupo de teatro chamado "Juno Teatro", dedicado principalmente á farsa e ó teatro simbólico. Tamén se dedica á escrita dramática, con obras que representa co seu grupo e traballou así mesmo como guionista da TVG, no programa Luar e a serie Terra de Miranda, entre outros.
Adícase primordialmente á investigación cunha tese doutoral sobre o grupo de teatro compostelán Ditea, dirixida por Xosé Ramón Barreiro Fernández, e ten escrito unha serie de artigos sobre cine en El Correo Gallego.
Colabora asiduamente co grupo de teatro Yeses. En 2010 a Editorial Fundamentos, especializada en teatro, publicou dúas das súas obras: Eurolé e El retablo de las criadillas.

Info: http://gl.wikipedia.org/wiki/Alejandra_Juno

Funboa Escénica estrea "Oiseau rebelle"

2011-06-24T23:56:00.003+01:00

     O próximo martes 5 de xullo de 2011 Funboa Escénica estreará "Oiseau Rebelle" (paxaro rebelde) no marco do Festival de Teatro Cómico e Festivo de Cangas.

     Funboa Escénica é unha compañía de recente creación que nace da man de Cristina Balboa e Paulina Funes. Unha compañía que nace coa intención de crear novas ideas, para dar acubillo ao teatro máis contemporáneo e a novas formas de entender o teatro como arte escénica. Ademáis, botan man das novas tecnoloxías e mesmo conseguiron "financiar" o seu proxecto a través da plataforma Verkami, unha forma directa de financiar proxectos con aportación individuais.

     "Oiseau rebelle" (paxaro rebelde) é un espectáculo de teatro-danza, verbal, plástico e sonoro que dialoga sobre o imaxinario amoroso e des-amoroso. Un ritual do corazón como músculo, como metáfora e como alimento.

Que impide ás novas xeracións caer no amor? Para caer temos que ter unha certa seguridade de podernos levantar, ou aínda máis, un ten que poder sentirse a si mesmo e aceptarse tendo a necesidade de ser visto polo outro. Pode que falte isto nas novas xeracións, na nosa: a capacidade de sentirnos a nós mesmos. Mesmo despois de facelo é difícil namorarse ou comezar unha historia "sincera".

"Oiseau rebelle", de Funboa Escénica
Día: Martes 5 de xullo de 2011
Hora: 00:30h
Lugar: Sala Son de Cangas - Festival de Teatro Cómico e Festivo de Cangas

+ info en: http://funboaescenica.blogspot.com

Fotos promocionais de "A ópera dos tres reás" do CDG

2011-06-17T22:34:00.004+01:00

Crítica Teatral de "A Ópera dos Tres Reás" [fai click]
Información de "A Ópera dos Tres Reás" [fai click]

"A ópera dos tres reás" do CDG publica na súa páxina de Facebook fotos promocionais do espectáculo. Dende aquí, moitas gracias aos "propietarios ou rexedores" da páxina de "A ópera dos tres reás" en Facebook por deixarme publicar as fotos.

Fotografía: Francisco Arnoso "Pixi"

Comezando pola esquerda: Fran Pérez "Narf", Mónica de Nut, Sergio Zearreta, Marta Pazos, Marcos Orsi, Begoña Santalices, Víctor Mosqueira, Muriel Sánchez, César Goldi e Alba Messa. No centro, Luis Tosar como "Mackie o da Faca".

Fotografía: Francisco Arnoso "Pixi"

A banda de "A ópera do tres reás": Diego García Rodríguez como director musical, Suso Alonso, Rui Bandeira, Pablo Castaño, Andrew MacNeill, Saúl Puga, David Rodríguez, Adrián Viñas e Vadzim Yukhnevic.

* Autoría das fotografías promocionais: Francisco Arnoso "Pixi"

* Fotografías cedidas por "A ópera dos tres reás"

O obradoiro de Teatro Infantil do Milladoiro estrea "Famos@s"

2011-06-17T21:40:00.000+01:00

O obradoiro de teatro infantil do Milladoiro chega ao seu fin. Pero terá un final feliz e moi divertido porque representarán a peza "Famos@s" o sábado 18 de xuño na Casa da Cultura do Milladoiro.

¿Qué é a fama? ¿Qué modelos de conduta ditaminan os personaxe coñecidos? ¿Por qué todo o mundo quere ser famoso?

A resposta a todas estas preguntas daránnola, mañá sábado, as personaxes que interpretarán Adán Fariña, Álex López, Ana Veiga, Antón Rivas, Carolina Buján, Claudia Buján, Gabriel de Souza, Geovana Dayse de Souza, Lucía Castiñeiras, María Pardo, Marta Ruanova, Martín Bussolari, Sarai Penedo e Víctor Ferreiro.

Nazaret López é a autora da peza. Ademáis, comparte a dirección escénica do espectáculo co actor Manel Pardo. Nazaret López é ademáis de escritora e directora teatral, xornalista. Traballou na TVG e nestes intres pon toda a súa ilusión e esforzo na radio do Concello de Ames. Dende aquí un bico moi especial a Nazaret por esa voz tan fermosa e por aquela entrevista sobre sempre lembrarei.

"Famos@s", de Nazaret López
Dirección: Nazaret López e Manel Pardo

DÍA: 18 de Xuño do 2011
HORA: 20:00 h.
LUGAR: Casa da Cultura do Milladoiro

A ópera dos tres reás, a nova producción do Centro Dramático Galego

2011-06-11T16:36:00.006+01:00

Crítica Teatral de "A Ópera dos Tres Reás" [fai click]
Fotos promocionais de "A Ópera dos Tres Reás" [fai click]

"A ópera dos tres reás", de Bertolt Brecht e Kurt Weill (música) é a nova producción do Centro Dramático Galego que se estreará no Auditorio de Galicia en Santiago de Compostela o día 23 de xuño de 2011 e que permanecerá en cartel ata o día 26 dese mesmo mes.

Brecht sitúa na Alemaña dos anos 30 un mundo de delincuencia, crise, prostitución, miseria e abusos, no que o popular delincuente Mackie Messer seduce a filla do rei dos mendigos. Unha voda nunha corte é o detonante dunha carreira vertixinosa en que os mendigos, as prostitutas e a policía comparten protagonismo, audacias e un final sorprendente.

A dirección escénica corre a cargo de Quico Cadaval, recentemente premiado nos Premios Max de Teatro polo seu texto "Shakespeare para ignorantes"e nos María Casares por "Un Cranio Furado". Quico Cadaval, que tamén traballou persoalmente na adaptación do texto orixinal, conta con Nuria Sanz como axudante de dirección.

O elenco está formado por Luis Tosar, Begoña Santalices, Marcos Orsi, Muriel Sánchez, Mónica de Nut, César Goldi, Alba Messa, Víctor L. Mosqueira, Marta Pazos, Francisco Pérez "Narf" e Sergio Zearreta. No eido musical, Suso Alonso, Rui Bandeira, Pablo Castaño, Andrew MacNeill, Saúl Puga, David Rodríguez, Adrián Viñas e Vadzim Yukhnevich foron os seleccionados para esta nova producción.

Le a sinopse da peza: A acción da obra atravesa 45 horas nerviosas dunha cidade onde fumega a ambición, os sonos, a traizón, a mesquindade, o desexo, a tortura e a beleza. Pero as peripecias comezaron moito antes, durante a infancia do bandido Macheat, Mackie Navalla, que xogaba cos seus amigos a policías e ladróns, a banqueiros e proxenetas. Xa entón, Mackie era como ese cabalo que ule a gañador na liña de saída. Parece que nada pode detelo no seu camiño marcado de éxitos delituosos, ata que se lle antolla casar con Polly Peachum, a filla do rei dos mendigos. É o principio do fin. Pero antes léganos unha frase memorable: "Que é asaltar un banco comparado con fundar un banco? "

Tamén podes ver uns dos vídeos promocionais dos ensaios.

A peza xirará por Galicia e tamén por España e poderás vela en

Santiago (Auditorio de Galicia)
Ourense (Teatro Principal)
Vigo (Centro Cultural Novacaixagalicia)
Narón (Pazo da Cultura)
A Coruña (Teatro Colón)
Pontevedra (Centro Social Novacaixagalicia)
Ferrol (Teatro Jofre)
Madrid (Teatro Fernán Gómez)
Palmas de Gran Canaria
Sagunto
Salamanca (Teatro Liceo)
Pamplona (Teatro Gayarre)
Zaragoza (Teatro Principal).

Xa podes mercar a túa entrada na Billeteira de Novacaixagalicia.

* Fotografías: Catálogo de Actores e Actrices de Galicia, Galicia Hoxe, CDG, Google images

Última función de "Historia de Pura e Angelita", da Aula de Teatro da USC

2011-05-24T14:42:00.001+01:00

Hoxe remata a xira da Aula de Teatro coa peza "Historia de Pura e Angelita. Pequeno divertimento mordaz". Logo de pasear polos teatros de moitas vilas galegas, de pasar por Murcia e incluso por Bélxica, a Aula de Teatro da USC remata a súa andaina na súa casiña, en Santiago de Compostela.

Foi todo un pracer pasar todos estes meses con vós, os que xa nos coñeciamos comezamos a coñecernos máis e ás que viñeron novas collémoslle moito cariño. Dá mágoa ter que dicirlle "adeus" a Purita ou a Angelita, á nosa querida Marinita, a Loliña e o seu catecismo, a Rosita e ao seu Antonio, a Aurora e as súas flores, e tamén a Fernandiño. Moitos bicos a todos!

"Historia de Pura e Angelita", da Aula de Teatro da USC
Día: Martes 24 de maio
Hora: 21.30h
Lugar: Salón Teatro de Santiago de Compostela

*Entrada gratuita previo paso por taquilla que estará aberta a partir das 18.30h

O 31 de maio, NNC Teatro presenta: "Esperando a Godot" de Samuel Beckett

2011-05-21T23:06:00.001+01:00

O grupo de Teatro Universitario NNC Teatro, do que este ano formo parte, estreará o próximo 31 de Maio no Salón Teatro a súa nova producción, "Esperando a Godot" de Samuel Becket.

A dirección do espectáculo corre a cargo de Beatriz Méndez, directora da montaxe anterior "Peza para dous actores" e integrante da Aula de Teatro da USC. O elenco está formado por Roi Méndez, Paula Díaz, Cristina Amboage, Beatriz Méndez e quen lles fala.

A estrea terá lugar o día 31 de Maio no Salón Teatro ás 21.30h, no marco da Mostra de Teatro Universitario de Galicia. A entrada será gratuita previo paso por taquilla a partir das 18:30h. Só se entregarán dúas entradas por persoa.

"Esperando a Godot", Samuel Beckett

Dirección: Beatriz Méndez

Elenco: Roi Méndez, Carla Capeáns, Cristina Amboage, Paula Díaz e Beatriz Méndez

Contacontos: "A Pinga Viaxeira" no CEIP Agro do Muiño (Semana Letras Galegas)

2011-05-17T01:20:00.000+01:00

O próximo 20 de Maio e con motivo da celebración das Letras Galegas, o CEIP Agro do Muiño do Concello de Ames convidoume a representar o contacontos "A pinga viaxeira" para os alumnos de Educación infantil. O Ceip Agro do Muiño, e en concreto os responsables do 2º ciclo de Primaria, convidáranme fai uns meses a representar este mesmo contacontos para os nenos de 3º e 4º de Primaria. Esta vez, "A pinga viaxeira" terá que adaptarse aos máis pequenos pero sen perder de vista as aventuras de Purpurina e a súa familia.

"A pinga viaxeira" é unha adaptación de "A viaxe de Purpurina ou a historia dunha pinga de auga" de Xabier P. Docampo, escritor, actor, director de teatro e mestre (entre outras moitas facetas). Actualmente escribe un blog: O blog de Xabier Docampo . Podedes atopar o texto íntegro de "A viaxe de Purpurina ou a historia dunha pinga de auga" na Biblioteca Virtual Galega.

Pelos na lingua, de Talía Teatro chega a Santiago de Compostela

2011-05-16T13:21:00.002+01:00

Mañá, día das Letras Galegas, Talía Teatro achégase ata o Teatro Principal de Santiago de Compostela para presentar unha das súas novas producción: "Pelos na lingua". Despois do éxito de "Bicos con lingua", "e ante a situación conflitiva do idioma nestes momentos" a compañía decidiu afrontar de novo "un espectáculo que invite á reflexión pero sen esquecer o humor e a ironía".

A dirección, ao igual que en "Bicos con lingua" corre a cargo de Avelino González. O elenco está formado por Toño Casais, Artur Trillo e María Ordóñez.

Lembrade, mañá día 17 de maio, Talía Teatro estará no Teatro Principal de Santiago de Compostela con "Pelos na lingua" ás 21:00h.

XII Mostra de Teatro Universitario de Galicia, da USC

2011-05-08T12:54:00.000+01:00

A Mostra de Teatro Universitario de Galicia comezará o día 23 de Maio e prolongarase ata o 1 de xuño. Achégovos a programación que tamén podedes consultar no Blog da Aula de Teatro da USC. A entrada será gratuita previo paso por taquilla a partir das 17:30h. no Teatro Principal e a partir das 18:30h. no Salón Teatro.

23 de maio no TEATRO PRINCIPAL ás 19,30 h.

Aula de Teatro da Universidade de Vigo. Campus de Ourense. Compañía “Maricastaña”
"Leve, a nada entre as mans", Adaptación de Fernando Dacosta de “Seda” de A. Baricco

23 de maio no SALÓN TEATRO ás 21,30 h.

Diagonal Teatro (USC)
"Xente interesante en Terranova". Creación colectiva a partir de múltiples textos adaptados por Xurxo Barcala e Roberto Leal

24 de maio / TEATRO PRINCIPAL ás 19,30 h.

Coprodución de compañías de teatro da USC e antigos alumnos da Aula de Teatro
"Caricias", de Sergi Belbel

24 de maio / SALÓN TEATRO ás 21,30 h.

Aula de Teatro da Universidade de Santiago de Compostela.
"Historia de Pura e Angelita. Pequeno divertimento mordaz", Adaptación libre de Roberto Salgueiro de “Los gatos” de Agustín Gómez

25 de maio / SALÓN TEATRO ás 21,30 h.

ARTías. (USC)
"Oito mulleres", de R. Thomas

26 de maio / SALÓN TEATRO ás 21,30 h.

Enlata Teatro (USC)
"Ubú", de Alfred Jarry

27 de maio / SALÓN TEATRO 21,30 h.

Os Sigillatos Galaicos (USC)
"Feeling Good", de Blanca Tejero e Paula Fernández

28 de maio / SALÓN TEATRO 21,30 h.

Teatro no Aramio (USC)
"Divertimento", de Fran Godón

29 de maio / SALÓN TEATRO ás 21,30 h.

Teatro da Falúa (USC)
"A onda", de Dennis Gansel. Adaptación da película “Die weller”

30 de maio / TEATRO PRINCIPAL ás 19,30 h.

Aula de Teatro da Universidade da Coruña
"Nunca durmo", A partir de textos de Pessoa

30 de maio / SALÓN TEATRO ás 21,30 h.

Mequetrefes Teatro (USC)
"Do día que meus pais me plantaron nunha maceta", creación colectiva

31 de maio / TEATRO PRINCIPAL ás 19,30 h.

Pinchacarneiro (USC)
"A comedia do gurgullo", de Plauto, en versión de Celso Parada

31 de maio / SALÓN TEATRO 21,30 h.

NNC Teatro (USC)
"Esperando a Godot", de S. Beckett

1 de xuño / TEATRO PRINCIPAL 19,30 h.

Tolemia (USC)
"Versión 2.0", creación colectiva

Roubo de material técnico de Talía Teatro

2011-04-29T15:51:00.001+01:00

O pasado mércores 27 tivemos coñecemento, vía Facebook, do roubo de material técnico sufrido pola compañía teatral Talía Teatro. Dende aquí... moito ánimo a todo Talía!

Adxunto a lista de material sustraídos por si tiverades coñecemento de venda de material de segunda man que se correspondera con este:

- Mesa iluminación LSC ATOM 12/24

- Mesa son autoamplificada YAMAHA EMX 3000

- Dous bafles YAMAHA 400W con entrada dobre JACK.

- Reproductor CD AUDIOPHONY CD 1530
- Reproductor minidisc SONY MDS JE700

- Taladro a batería HITACHI 14.4V modelo DS14DVF3 LQ, con 3 baterías.

- Taladro a batería DEXTER.

- Caixa de ferramentas con rodas, amarela, STANLEY.

Comentario: Carta urxente para Máximo Toxo, de Talía Teatro

2011-04-24T16:12:00.001+01:00

Carta urxente para Máximo Toxo, de Talía Teatro

Autoría e Dirección: Diego Rey

Elenco: Marta Ríos e Dani Trillo

Pequeno Comentario Crítico

Carla Capeáns (unha principiante)

"Carta urxente para Máximo Toxo" é un dos espectáculos infantís que Talía Teatro estreou no mes de decembro e que está a xirar polos teatros de toda Galicia. Un espectáculo dirixido por Diego Rey e interpretado por Dani Trillo e a recente galardoada nos María Casares, Marta Ríos.

O texto, do que é autor Diego Rey, é directo, simple, e cunha estructura clara que lles facilita aos máis pequenos a comprensión da historia. E cando digo simple refírome á idea máis primaria, aquela que o autor ou director dun espectáculo teatral debe ter ben arraigada e meditada para poder poñer en marcha o proxecto. Non fan falta historias enredosas e enredadas con multitude de personaxes. Moitas veces, nos espectáculos infantís, esa multitude de personaxes e o enredo da historia non é válida se non se sabe tratar correctamente. Neste espectáculo, todos, tanto director-autor como actores, tiñan claro o punto de partida e o punto ao que se quería chegar.

Dous personaxes en escea: Belinda (Marta Ríos) e Máximo Toxo (Dani Trillo). O personaxe de Belinda leva a cor, a luminosidade mentras que Máximo Toxo representa a escuridade, o aillamento. Son conceptos amplos e moi subxetivos que os actores trasladaron á composición corporal de cada un dos seus personaxes. Así, o corpo de Belinda era saltarín, alegre, con movementos redondeados e continuos, mentras que o corpo de Máximo Toxo era anguloso, estirado, con brusquidade nos seus movementos.

A escenografía, sinxela e moi funcional, xogaba coa cor e coas formas, ao mesmo que o vestiario e a maquillaxe. En conclusión: Un espectáculo redondo. A historia, e a forma de contala e trasladala a escea, son sinxelas pero exprimidas e explotadas ata o máximo en todos os aspectos. Moitas veces conseguir a apariencia de sinxeleza leva consigo un gran traballo e esforzo e non todos o conseguen.

Concurso Radiofónico de Teatro Lido do Concello de Ames

2011-04-18T22:35:00.009+01:00

O Concurso Radiofónico de Teatro Lido que organizou o Concello de Ames vai dirixido aos estudantes do Instituto de Ames (IES Ames) matriculados no 2º ciclo da ESO ou no Bacharelato organizados en grupos de 2 ou 6 persoas e que estarán dirixidos polo profesorado ou por calquer outra persoa nomeada polo grupo.

Os textos teatrais están escritos en lingua galega. A temática versa arredor da situación social do idioma galego e déronse varias opcións: ou ben escoller libremente o texto, crear textos propios ou escoller entre os recomendados pola organización do concurso. As pezas teñen unha duración que oscila entre os 5 minutos e os 10. A emisión das pezas presentadas podedes escoitalas en Ames Radio (FM 107.2) ata o 6 de maio nas seguintes franxas horarias: de 13:30h ás 14:30h e das 22:00h ás 23:00h (de luns a venres). Establécense dous premios:

Premio do público: A audiencia escollerá por votación entre as pezas emitidas a obra que obterá o premio do público. A votación realizarase entre o 25 de abril e o 6 de maio a través do correo electrónico radioteatro@concellodeames.org ou a través do teléfono 981 890 452.

Premio do xurado: O xurado será designado a mediados de abril polo Concello de Ames. Estará formado por un secretario e tres membros de recoñecido prestixio dentro do mundo radiofónico e teatral galego.

Ambolos dous premios están dotados con 300 euros. Faranse públicos na segunda semana de maio e entregaranse o Día das Letras Galegas de 2011 nun acto público na Casa da Cultura do Milladoiro. Mantereivos informados sobre as propostas dos estudantes do IES de AMES.

TOMA NOTA

Cuncurso Radiofónico de Teatro Lido - Concello de Ames

EMISIÓN DAS PEZAS TEATRAIS

Ónde: Ames Radio (FM 107.2)
Datas: do 11 de Abril ata o 6 de maio
Hora: de 13:30h a 14:30h e de 22:00h a 23.00h (de Luns a Venres)

VOTACIÓN DAS PEZAS

Datas: do 25 de abril ata o 6 de maio
Cómo: a través de radioteatro@concellodeames.org ou do telf 981 890 452

Resumo: Premios María Casares, Festival Internacional de Teatro Universitario, etc

2011-04-10T16:39:00.012+01:00

FESTIVAL INTERNACIONAL DE TEATRO DA USC

Esta semana tivo lugar en Santiago de Compostela o XVIII Festival Internacional de Teatro Universitario da USC. A Università degli STUDI di Genova (Italia) presentou “Yo Vivo. Delirio para un actor” (versión libre inspirada en “Calígula” de Albert Camus). Ata o Festival Internacional tamén se achegaron a ESAD de Asturias e Teatrubi (Portugal). A ESAD de Asturias presentou no Salón Teatro “Tres Sombreros de Copa” de Miguel Mihura e dende Portugal, trouxeron un espectáculo no que se fusionaba a danza co teatro: “Son[h]o Dor-mente” (Adaptación libre do texto de Emma Santos “O Teatro”).

* Por certo, un saúdo moi grande para os técnicos do Salón Teatro e para as encargadas de atender o despacho de entradas.

COMMEDIA DELL' ARTE

Esta semana tamén comezou, no marco dos cursos formativos da Aula de Teatro da USC, un curso de Commedia dell'arte impartido por Alberte Cabarcos. De momento foron dúas as sesións impartidas pero está sendo unha experiencia moi moi interesante.

PREMIOS MARÍA CASARES: PEQUENO COMENTARIO

E si me permitides facer un último comentario... Sobre os Premios de Teatro María Casares direi que non estou conforme con algúns dos premios outorgados. Non me entra na cabeciña que "Memoria de Helena e María" non levara nin un só dos premios aos que estaba nominada. Concordo totalmente cos outorgados no campo de Mellor Actriz Secundaria (Marta Ríos), Mellor Actor Protagonista (Evaristo Calvo), Mellor Espectáculo ("Un Cranio Furado") e con algún máis...

REFORMAS NO BLOG

E agora si que xa é o último que vos contarei. No blog estou de reformas. Teño ganas de cambiar un chisco o formato para que sexa máis sinxela a súa lectura e poder integrar novos contidos.

Gañadores dos Premios María Casares 2011

2011-04-03T14:54:00.011+01:00

MELLOR ACTRIZ SECUNDARIA: Marta Ríos, por Volpone
MELLOR ACTOR SECUNDARIO: Santi Romay por Un Cranio Furado
MELLOR ACTRIZ PROTAGONISTA: Iolanda Muíños por Life is a Paripé
MELLOR ACTOR PROTAGONISTA: Evaristo Calvo por Un Cranio Furado
MELLOR DIRECCIÓN: Marta Pazos por Super8
MELLOR ESPECTÁCULO: Un Cranio Furado, de P.T. Excéntricas
MELLOR ADAPTACIÓN-TRADUCCIÓN: Avelino González por Un Cranio Furado
MELLOR MAQUILLAXE: Tanxarina por Trogloditas
MELLOR VESTIARIO: Carlos Alonso por Trogloditas
MELLOR ILUMINACIÓN: Suso Díaz por "O Incerto Señor Don Hamlet, Príncipe De Dinamarca"
MELLOR MÚSICA ORIXINAL: José Luis Prieto e Carlos Mosquera "Mos" por Life is a Paripé,
MELLOR ESCENOGRAFÍA: Marcelino de Santiago "Kukas" por Un Cranio Furado
MELLOR TEXTO ORIXINAL: Rubén Ruibal por "Limpeza De Sangue".

Mellor texto orixinal, Premios María Casares 2011

2011-03-21T21:01:00.001+01:00

Na entrada que fai uns día adiquei ás nominacións aos Premios de Teatro María Casares, esquecéuseme incluir aos nominados na categoría de Mellor Texto Orixinal.
Mil disculpas!

MELLOR TEXTO ORIXINAL
- "Memoria de Helena e María" de Roberto Salgueiro
- "As Actas Escuras" de Roberto Vidal Bolaño
- "Limpeza de sangue" de Rubén Ruibal

Gala dos Premios María Casares 2011

2011-03-20T16:16:00.006+01:00

O mércores día 23 de Marzo, no Teatro Rosalía de Castro de A Coruña, terá lugar a Gala de entrega dos XV Premios María Casares 2011. A gala comezará ás 20:30 h e poderemos vela a partir das 1:30 da madrugada na TVG.

Desta vez, O Teatro Rosalía de Castro convertirase no Circo do Doutor Crisé. Os premios serán conducidos por Gonçalo Guerreiro (caracterizado como o Doutor Crisé) e Pedro Brandariz (como o seu axudante Casemorro).

Ese mesmo día 23, na Aula de Teatro da USC tomaremos rumbo cara Murcia. Alí temos programadas dúas funcións da producción "Historia de Pura e Angelita (pequeno divertimento mordaz", unha o día 24 na ESAD de Murcia (20:00h) e outra o día 25 na Universidade de Murcia.

Nominados María Casares 2011

2011-03-06T16:32:00.006+01:00

Logo dunha viaxe ao Festival Internacional de Teatro Universitario da Universidade de Liège en Bélxica, da que vos falarei máis polo miúdo, volvo a escribir para informarvos dos finalmente nomeados aos XV Premios de Teatro María Casares. E velaí.

MELLOR ACTRIZ SECUNDARIA
Marta Ríos - Volpone - Talía Teatro
Iolanda Muíños - A Nona - Teatro do Morcego
Dorotea Bárcena - Un cranio furado- Produccións Teatrais Excéntricas

MELLOR ACTOR SECUNDARIO
Víctor Mosqueira - Un Cranio Furado - Produccións Teatrais Excéntricas
Santi Romay - Un Cranio Furado - Produccións Teatrais Excéntricas
Marcos Viéitez - As actas escuras - CDG

MELLOR ACTRIZ PROTAGONISTA
Lucía Regueiro - Memoria de Helena e María - Teatro do Atlántico
Iolanda Muíños - Life is a paripé - Obras Públicas
María Barcala - Memoria de Helena e María - Teatro do Atlántico

MELLOR ACTOR PROTAGONISTA
Evaristo Calvo - Un Cranio Furado - Produccións Teatráis Excéntricas
César Goldi - Life is a paripé - Obras Públicas
Xosé Oliveira "Pico" - As Actas Escuras - CDG

MELLOR DIRECCIÓN
Quico Cadaval - Un Cranio Furado
Xúlio Lago - Memorias de Helena e María
Marta Pazos - Super8
Xúlio Lago - As Actas Escuras

MELLOR ESPECTÁCULO
Life is a paripé - Obras Públicas
Un Cranio Furado - Produccións Teatráis Excéntricas
Memoria de Helena e María - Teatro do Atlántico

MELLOR ADAPTACIÓN-TRADUCCIÓN
Roberto Salgueiro - Volpone - Talía Teatro
Avelino González - Un Cranio Furado - Produccións Teatráis Excéntricas
Cándido Pazó - Memorias das memorias dun neno labrego

MELLOR TEXTO ORIXINAL
- "Memoria de Helena e María" de Roberto Salgueiro
- "As Actas Escuras" de Roberto Vidal Bolaño
- "Limpeza de sangue" de Rubén Ruibal

MELLOR MAQUILLAXE
Dolores Centeno - As Actas Escuras - CDG
Martina Cambeiro - Volpone - Talía Teatro
Tanxarina - Trogloditas - Tanxarina

MELLOR VESTIARIO
Roberto Salgueiro - Volpone - Talía Teatro
La Canalla - As Actas Escuras - CDG
Carlos Alonso - Trogloditas - Tanxarina

MELLOR ILUMINACIÓN
Baltasar Patiño - Super 8 - Voadora
Baltasar Patiño - Un cranio Furado
Xúlio Lago - Memoria de Helena e María
Suso Díaz - "O incerto Señor Don Hamlet, príncipe de Dinamarca" - Sarabela Teatro

MELLOR MÚSICA ORIXINAL
Fran Pérez "Narf" - Memoria de Helena e María
Hugo Torres e Jose Díaz - Super 8
José Luis Prieto e Carlos Mosquera "Mos"- Life is a paripé
Piti Sanz - Un Cranio Furado

MELLOR ESCENOGRAFÍA

Marcelino de Santiago "Kukas" - Un Cranio Furado

Rodrigo Roel - As Actas Escuras

Suso Díaz - O incerto Señor Don Hamlet, Príncipe de Dinamarca - Sarabela Teatro

Candidatos galegos aos Premios Max 2011

2011-02-06T13:20:00.005+01:00

Velaí os candidatos galegos na 14ª edición dos Premios Max de Artes Escénicas 2011:

MELLOS AUTOR TEATRAL EN GALEGO

Eduardo Alonso por Glass City (Cidade de Cristal)
Gustavo Pernas por Colgados. A incrible historia de Homesoga, o Colgado de Celeiro
José Luis Prieto Roca por Life is a paripé
Quico Cadaval por Shakespeare para Ignorantes
Santiago Cortegoso por A filla de Woody Allen
Teresa González Costa por Sempre quixen bailar un tango

+ INFO en: Listado de Candidatos

E agora dentro de nada, alá me vou cos meus primiños ao teatro. Para que se inicien nisto do teatro o mellor é "Carta Urxente para Máximo Toxo" escrito e dirixido por Diego Rey e interpretado por Marta Ríos e Dani Trillo.

"Carta Urxente para Máximo Toxo" de Talía Teatro
Día: hoxe, 6 de Febreiro do 2011
Hora: 17:00h
Lugar: Casa Cultura Milladoiro

Funcións de "Historia de Pura e Angelita" da Aula de Teatro da USC

2011-02-01T22:09:00.015+01:00

FEBREIRO

13 Domingo - Vimianzo (Auditorio)

MARZO

2 Mércores - Liexa, Bélxica

ABRIL

1 Venres - Vedra

4 e 5 - Santiago de Compostela (Salón Teatro)

9 Sábado - Lugo (Gustavo Freire)

14 Xoves - Ourense (Teatro Principal)

27 Mércores - A Coruña ( Teatro Rosalía de Castro)

MAIO

6 Venres - Milladoiro (Casa da Cultura)

Cristina Balboa co seu monólogo "No me cuentes tu vida"

2011-01-18T21:34:00.004+01:00

Mañá día 19 de Xaneiro a actriz Cristina Balboa presenta o seu monólogo "No me cuentes tu vida" no marco do circuito Nosolomonólogos. De seguro botarás unhas boas risadas!

Monólogo: "No me cuentes tu vida"
de Cristina Balboa

Día: Xoves 19 Xaneiro
Hora: 23:00H
Lugar: Pub "La Catedral" (Rúa República Arxentina núm.11 Santiago Compostela)

Broche do personaxe de Pura de "Historia de Pura e Angelita"

2011-01-15T21:53:00.007+01:00

      O outro día miña nai regaloume unha cousiña: un broche do personaxe de Pura de "Historia de Pura e Angelita" da Aula de Teatro da USC. Pronto o resto da compañía terá o seu!!!!

Podedes visitar os seus traballiños no blog Pingas de Fieltro

Moitos biquiños e moitas gracias mamá!

Estrea de Carta Urxente para Máximo Toxo, de Diego Rey

2010-12-19T15:47:00.006+01:00

Talía Teatro estrea hoxe, ás 17:00h no Milladoiro, "Carta urxente para Máximo Toxo" escrita e dirixida por Diego Rey e interpretado por Dani Trillo e Marta Ríos.

Máximo Toxo é un escritor de gran talento que vive aillado por mor dunha alerxia ao contacto humano. O seu obxectivo é escribir a obra perfecta. Pero todo mudará coa chegada da carteira Belinda.

Alí estaremos! Dentro dunhas horiñas saberemos que agocha esa "Carta urxente para Máximo Toxo".

Moita merda, Talía!!!

"Historia de Pura e Angelita" é a nova produción da Aula de Teatro da USC

2010-12-18T00:08:00.010+01:00

O día 21 de Decembro, a Aula de Teatro da USC estrea a súa nova produción: "Historia de Pura e Angelita. Pequeno divertimiento mordaz."

Imaxe do cartel: Elena Tinickaya

Historia de Pura e Angelita.

-Pequeno divertimento mordaz-

Data: 21 de decembro

Lugar: Salón Teatro

Hora: 20.30h
ENTRADA GRATUITA*

Dirección: Roberto Salgueiro

Elenco (por orde de intervención):

Carla Capeáns - Bea Méndez - María Munín, Cristina Amboage - Ana Conde - Inma Vila - Roi Méndez

*A entrada é GRATUITA previo paso pola taquilla do Salón Teatro que abrirá as portas ás 18:30h. Só se entregan 2 entradas por persoa.

Blog Aula de Teatro USC: http://auladeteatrodausc.wordpress.com/

Crítica teatral: "Salomé", do Centro Dramático Galego (CDG)

2010-12-04T22:38:00.007+01:00

Salomé

do Centro Dramático Galego

Autoría: Óscar Wilde

Elenco:

María Mera

Pepe Penabade
María Salgueiro

Hugo Torres

Marcos Correa

Alberte Cabarcos

Dirección e dramaturxia: Carlos Santiago

Tradución e adaptación: Pepe Sendón

Crítica Teatral [Función 27/Nov/2010]
Carla Capeáns (unha principiante)

Eran moitas as espectativas (boas ou malas) que se formaron en torno á nova producción do Centro Dramático Galego: Un cambio na directiva do CDG, unha "posta en escena arriscada" (tal e como nolo anunciaban), un "texto difícil", un "non cambio no texto pero sí no contexto", pegadas electorais e publicidade ata nos autobuses composteláns.

A idea máis primaria, aquela coa que se iniciou o plantexamento era axeitada. Traer aos nosos días un texto como o Salomé de Wilde é unha tarefa complexa e a mellor forma de facelo era adaptala ao contexto político actual. Unha idea sinxela: festa dun partido político en campaña electoral. Pero quedou tan só niso, nunha "idea" e non nunha realidade plasmada sobre o escenario. Creo que non se soubo clarificar e expoñer esa "idea" en parte polo feito de non ter adaptado o texto na súa totalidade. O entorno adaptouse a esa idea pero o texto facía que determinados personaxes non se adaptaran a eses entorno creado e quedaran nun mero intento ou proxecto de personaxe.

Eran personaxes (os principais) con voz pero sin corpo, sin movemento, sin unha traxectoria, sin unha historia. Atopei moitísimo máis asentados os personaxes secundarios.

Eran eles os que retomaban o ritmo da escena, os que revivían a atención do público logo dos parlamentos pouco coloridos dos principais. Un moi bo traballo o de Alberte Cabarcos especialmente no personaxe do "Paxe": control moi bo do corpo, moi boa escoita en escena... un personaxe construido coherentemente.

E o mesmo direi de Marcos Correa: escoita en escena e reacciona ante o resto dos personaxes (algo que debe ser normal pero do que carecían os personaxes de María Mera e Pepe Penabade). Cómpre resaltar que estes dous actores, Alberte Cabarcos e Marcos Correa, foron os únicos que souberon transladar o texto non adaptado dos seus personaxes ao contexto actualizado.

O personaxe de Salomé, interpretado por María Mera, non transmitía esa forza, esa vida que o caracteriza. O corpo estaba demasiado estático, carecía de movementos naturais e expontáneos. Eran movementos que non saían do propio personaxe senón posiblemente dunha proposta da dirección. Os parlamentos facíanse monótonos, extremadamente fragmentados e sin unha curva melódica que lle dera un sentido. Non escoitaba en escena, reaccionaba tarde ou apresuradamente ante os demáis personaxes.

      Non mantiña unha relación visual clara cando o propio contexto llo pedía. Non miraba a cabeza de Iokanaán senon que fixaba a mirada nun punto situado na mesma dirección pero afastado, o que lle imprimía incredulidade.

     Algo semellante acontecía coa execución da coreografía na que se emula a "danza os sete velos". Eran movementos aos que non se lle imprimían un sentimento e é por ese feito polo que parecía non ter unha continuidade.

      Atopei unhas declaracións súas sobre o personaxe de Salomé e dicía o seguinte: "A ollada habitual que hai sobre o personaxe está demasiado cargada de erotismo como se fose de único sentido. O carácter de Salomé ten máis matices e máis carácter que só a carga erótica que identifica" [La voz de Galicia 8/11/2010] E iso é certo. Téndese a identificar a Salomé como un personaxe cheo de erotismo e sensualidade  e é certo que, como todo personaxe, (non é Salomé unha excepción) ten outras cualidades, unha historia... porque si só tiveramos a referencia do erotismo o resultado probablemente sería un personaxe "tipo". Pero esa outra historia hai que atopala e sobre todo saber transmitila. E o que me transmitía non era nin erotismo, nin sensualidade, nin outras cualidades. Era tan só unha voz, a voz da actriz.

E algo semellante ocorre co personaxe de Pepe Penabade. Creo que non explorou o suficiente a súa voz a pesares de ter unha tonalidade que ao personaxe lle acaía moi ben. Os parlamentos que eran un pouco mais longos eran demasiados lineais, non buscaba a curva melódica e volvíase demasiado literario. Sen embargo nos parlamentos máis curtos melloraba porque dalgún xeito lle imprimía cotidianidade, coloquialidade. O corpo non se explotou o suficiente e en ocasións precisaba esconderse tras a capa (exemplo doas mans baixo a capa).

Ningún dos personaxes principais souberon, ao meu entender, sacarlle o máximo partido aos seus personaxes. Foron os secundarios, interpretando en ocasións a dous ou tres personaxes os que levan as miñas felicitacións pola súa continuidade, polo seu control corporal e pola súa presencia escénica (Por exemplo, o personaxe de verdugo interpretado por Hugo Torres cunha presencia e unha actitude moi ben traballada a pesares de non ter apenas texto) .

A escenografía era sobria (en contraste coas precedentes montaxes de Salomé) sen o menor alarde de luxo. A concepción realista da escenografía contrastaba co carácter simbolista da iluminación (lembremos que a obra de Wilde bebe do simbolismo), un xogo que funcionaba en determinadas escenas.

Xógase na dramaturxia co personaxe de Herodes como político populista, coa teatralidade dos actos políticos pero lembremos que Herodes é rei e sígueo sendo na aposta de Carlos Santiago polo tanto ese xogo ás veces torna incoherente.

En xeral, doume a impresión de que dende a dirección se pretendía unha concepción estática dos personaxes principais en contraste cos secundarios que non chegou a alcanzarse ademáis de introducir elementos prescindibles e ás veces incomprensibles (os auriculares que levaba Salomé ou mesmo a cabeza de "Iokanaán" que non era "Iokanaán"). Non sabería dicir si o que vin foi unha traxedia, unha comedia ou unha aposta "arriscada". Foi un pouco de todo e non foi nada.

Crítica teatral: "Limpeza de sangue" de Espello Cóncavo

2010-11-21T17:47:00.004+01:00

Limpeza de sangue

de Espello Cóncavo

Autoría: Rubén Ruibal

Dirección: Arturo López

Elenco:

Sergio Zerraeta

Oswaldo Digón

Xavier Pan

Fernando Morán

X.C. Mejuto

Teresa Horro
Estíbaliz Veiga
Rodrigo Roel

Crítica teatral
Carla Capeáns (unha principiante)

Entro na sala e non soaba música. Durante os dous primeiros pasos despois de cruzar a porta pensei que era unha boa forma de comezar: a telón aberto, sen música de fondo, unha escenografía escura; un ambiente sórdido, frío. A falta dunha música que acompañara a procura dunha butaca acompañaba a sentir ese ambiente frío. Pero foi sentar na butaca e cambiar totalmente de opinión: actores que entraban e saían de detrás do escenario, que camiñaban e corrían pola sala, falando cos técnicos,etc e todo isto non como personaxes, senón como actores.

A escenografía era demasiado complexa para a simplicidade da historia. Non se explotou suficientemente a idea principal, a historia que estaban a contar, e suplían esa carencia con esa escenografía grandiosa, con infinidade de decorados. Había algún que outro cambio de escenografía que se facía só para que un personaxe pronunciara unha única palabra. Si esa intervención tivera un peso importante xustificaríase ese cambio pero non sendo así, estariamos ante un cambio totalmente innecesario.

Tamén atopei certas incoherencias na concepción do espectáculo: en todo momento se buscaba o maior realismo posible tanto nas accións (por exemplo, un drogadicto meténdose un chute, o proceso de diálise) como no espacio que rodeaba esa acción (carteis nas paredes, etc). Ese realismo, en ocasións era excesivo e daba a impresión totalmente contraria (a de estar aí sen un porqué, por poñelo). Esa procura do realismo chocaba por exemplo co vestiario dos personaxes de Clemente e Fernando (demasiado limpo, pranchado, novo e pouco manoseado para seren drogadictos ou exdrogadictos que viven en condicións non moi asentadas) e o bolso baleiro do personaxe de Mucha.

Non se respetaba o espacio escénico delimitado. Incluso había escenografía que se situaba fóra dese espacio escénico (por exemplo unha mesa coas patas sitaudas no baleiro...) Si esa problemática vén producida polas dimensións reducidas do escenario, cómpre advertirlle aos actores que respeten o espacio e que coiden a posición dos pés dos seus personaxes. Ademáis, eran constantes os desequilibrios de escea. Estaban demasiado encaixadas, a escenografía era demasiado "pesada", "monumental" e daba a sensación de encaixamento, de imposibilidade para o desenrolo.

O ritmo da peza era demasiado lento (2h de duración do espectáculo aproximadamente), os personaxes estaban pouco definidos e ás veces pouco seguros co corpo. Gustáronme moito as personaxes de Raul Varo "Gari", moi coherente cos seus movementos, coa concepción dos seus dous personaxes (curtiños pero moi interesantes). Gustei tamén da naturalidade de Sergio Zearreta, da calidade das súas improvisacións e do ritmo que lle imprimía ao personaxe aínda que en ocasións isto conxugado coa lentitude do conxunto da peza non resultaba o máis axeitado.

De volta... (que xa eran horas)

2010-11-20T20:49:00.001+01:00

Estou de volta! Ao fin hoxe saquei un chisco para escribir de novo no blog. Entre a carreira e os ensaios da nova producción da Aula de Teatro da USC non atopo nin sequera un anaquiño de tempo para dedicarlle.

Pronto vos darei novas sobre a próxima producción da Aula de Teatro da USC, que dirixe Roberto Salgueiro e que sube ao escenario a 7 personaxes que vén poderían ser sacados dun conto de infancia.

Novo blog da compañía NNC Teatro

2010-10-24T15:36:00.004+01:00

Na compañía NNC Teatro xa temos un novo blog no que poderás atopar información sobre os seus espectáculos, os seus membros. Inclúe tamén unha videoteca e unha galería fotográfica.

Visítao: http://nncteatro.blogspot.com

Contacto en: NNCTeatro@gmail.com

Cursos de formación teatral na Aula de Teatro da USC

2010-10-11T13:24:00.006+01:00

Blog Aula de Teatro USC: http://auladeteatrodausc.wordpress.com/

A Aula de Teatro da USC (Universidade de Santiago de Compostela) presenta os novos cursos de formación teatral para o curso 2010-2011.

+ info

sobre matrícula e prazas en: http://www.usc.es/cultura/curteat09_10.htm#Formación

Achégovos a información sobre os cursos que se realizarán na Sala Roberto Vidal Bolaño (Campus sur, de Santiago de Compostela) :

Imaxe de AAAG

TALLER DE ARTE DRAMÁTICA 1: Iniciación á interpretación

Profesor: Roberto Leal

Datas: 25,27 outubro / 3,8,10,15,17,22,24,29 novembro / 1,13,15,20,22 decembro

Horario: 12,00 – 14,00

Imaxe de AAAG

COMEDIA DA ARTE: Curso de iniciación á comedia da arte. Personaxes, tipoloxía, movemento. A improvisación.

Profesor: Alberte Cabarcos

Datas: 26,28 outubro / 2,4,9,11,16,18 novembro

Horario: 12,00 – 14,30

Imaxe de Culturagalega.org

XASTRARÍA DE TEATRO: A linguaxe do vestiario teatral e estudio dos diversos materiais para finalmente confeccionar un prototipo.

Profesora: Clotilde Vaello

Datas: 29,30 novembro / 1,2,3 decembro

Horario: 19,30 – 21,30

Imaxe de AAAG

INTERPRETACIÓN: O actor e o seu corpo. A interpretación desde o uso consciente do corpo como ferramenta de traballo. A relación do actor co seu corpo e co espazo. O corpo como soporte físoc da palabra. Corpo, xogo, técnica.

Profesor: Iván Marcos

Datas: 10,11, 12, 17,18,19,24,25,26 xaneiro

Horario: 19,00 – 22,00

Imaxe de La Voz de Galicia

MONOGRÁFICO DE INTERPRETACIÓN

Profesor: Roberto Salgueiro

Datas: 11,12,17,18,19,24,25,26 xaneiro

Horario: 11,00 a 13,00

Matrícula gratuíta

MONOGRÁFICO DE DIRECCIÓN

Profesor: Roberto Salgueiro

Datas: 14,15,21,22,28,29 marzo

Horario: 16,30 a 18,30

Matrícula gratuíta

ILUMINACIÓN: Introdución á iluminación teatral. Tipo de proxectores e rendementos. O uso da cor. A luz sobre o actor e os obxectos.

Horario: 19,00 – 22,00

Datas: 28 febreiro / 1,2,3,4 marzo

COMEDIA DA ARTE: Curso de iniciación á comedia da arte. Personaxes, tipoloxía, movemento. A improvisación.

Profesor: Alberte Cabarcos
Horario: 18,00 – 21,00
Datas: 6,7,13,14,27,28 abril / 4,5 maio

Aproveito para comunicarvos que neste curso 2010-2011 a Aula de Teatro da USC poñerá en escena "Historia de Pura e Angelita" (basada en "Los Gatos" de Agustín Gómez-Arcos) baixo a dirección de Roberto Salgueiro.

Crítica teatral: "Cásting (a comedia)" de Lagarta lagarta

2010-09-30T12:41:00.006+01:00

Imaxe de http://lagartalagarta.blogspot.com

Cásting (a comedia)
de Lagarta lagarta
Autoría: Roger Justafré

Elenco:
María Bouzas
Ernesto Chao
Belén Constenla
Rocío González
Alberto Rolán

Dirección: Rosa Álvarez
Adaptación e tradución: Roberto Salgueiro

Crítica teatral
Carla Capeáns (unha principiante)

"CÁSTING: proba que se lles fai aos actores e modelos para seleccionalos para un traballo". Probas de texto, improvisacións, movementos coreografiados, obstáculos e moito spray para aclarar a voz. Ese é o camiño que percorren os personaxes de Cásting. O seu camiño, o de todos os actores e o de calquer espectador.

Con esta peza, a compañía Lagarta lagarta dou un xiro notable na súa temática habitual. "O Segredo dos Hoffman", ao igual que "Aeroplanos", ou incluso "As últimas lúas" bebían dun drama con algunha que outra cullerada de comedia agochada (menos apreciable n'As últimas lúas). Con "Fobias" (o primeiro espectáculo que vin de Lagarta lagarta e do primeiro que podo opinar) e "Carambola (cóncavo convexo)" a compañía experimentou o xénero da comedia negra, pero co seu último espectáculo Lagarta lagarta opta por investigar nunha comedia con tinturas farsescas.

Imaxe de http://www.centrodramatico.org/

A historia de dous actores que desexan esquecer o "xa te chamaremos" para ser os protagonistas dun texto clásico é tan só un pretexto para falar de desenganos, de mentiras, de ilusións e de amoríos rebeldes. A execución da peza depende en boa parte dos efectos lumínicos, dos textos de led (a modo de entremés e en ocasións excesivos na miña opinión) e de proxecións sonoras. Éstas últimas teñen un papel moi importante na continuidade do espectáculo pois dalgún xeito crean unha terceira dimensión que sobrepasa o propio patio de butacas e xenera no espectador unha falsa ilusión sobre quen será aquel que dirixe ao actores dende alá enriba. Por momentos o texto dalgunha das proxeccións perdíase na inmensidade da sala e facíase complicado captar o que transmitían esas voces en off, producto quizais da mala acústica do teatro ou simplemente por problemas técnicos.

A escenografía tamén ten un papel importante na consecución do espectáculo. En especial, a presencia dunhas escaleiras metálicas sitas no centro do escenario (perfectamente iluminadas) creo que lle dou aos actores moito xogo por exemplo á hora de preguntarse sobre cómo debe baixar as escaleiras unha personaxe que se dirixe a unha proba ou polo contrario, cómo debe subilas cando esa mesma personaxe vén de realizar esa mesma proba sen esperanzas dunha futura chamada telefónica. Cousas sinxelas que enriquecen a interpretación e o conxunto da peza.

Imaxe de http://www.centrodramatico.org

    A peza comezou a telón aberto, cos actores sentados en cadeiras e de costas ao público. A xente asentábase na súa butaca mentras as personaxes ían xogando coa música de fondo. Entrar no teatro e atoparse de súpeto cos actores é algo que normalmente o espectador non agarda e dalgún xeito atrae a espectación dese público que no canto de falar ou comentar a viva voz o que fixeron esa tarde, atende xa desde un principio ao que acontece sobre as táboas dese escenario.

    Esas cadeiras que ao principio do espectáculo se situaban preto do proscenio, unha vez iniciada a peza pasaron a formar parte da escenografía pero situadas na parte traseira do escenario. Despois das escaleiras metálicas, esas cadeiras onde as personaxes esperaban ou contemplaban o que acontecía eran outro dos puntos importantes na peza. Os actores estaban en escea en todo momento, observando tal e como o faría un espectador máis pero dende unha posición privilexiada. É nestos casos onde se "corre o risco" de que alguén dó público bote unha ollada indiscreta ao que acontece nesa outra dimensión por iso creo que é moi importante a concentración para non saír da personaxe e actuar como o faría esa personaxe.

E algo parecido ocorre nas entradas e saídas de escea. En xeral, as personaxes mantían un "rictus" característico propio (como por exemplo Ernesto Chao na personaxe de Andrés ou María Bouzas) e creo que noutros casos esa coherencia que se debe manter nos cambios de escena, se perdía por momentos. Un exemplo, pode ser a personaxe de Carlos que parecía atopar dificultades á hora de poñer e sacar as gafas cada vez que entraba ou saía de escena, aínda que observando outra posibilidades podía tratarse dunha característica propia da personaxe.

En xeral as personaxes mantían un nexo común que era ese punto de comedia unida á farsa ainda que menos notable nas personaxes de Andrés (Ernesto Chao) e de Carlos (Alberto Rolán). María Bouzas, coa súa personaxe Actriz, estivo perfecta en todo momento. Controlaba todo o que acontecía en escena, respondía con coherencia respecto dos demáis aínda que non levara ela o peso da acción. Pequenos detalles que enriquecían a personaxe e que lle permitían experimentar no campo da improvisación. Noutro punto atopábase a personaxe de Eva. Mantiña ese nexo común a todos as personaxes pero en deteminados momentos daba una sensación de descontrol e incluso incoherencia. Incoherencia, por exemplo, cando Eva (Rocío González) tentaba baixar a súa minisaia cando a aparentemente éla era todo pasión, desenfreno e sensualidade.

En deteminados momentos facíase longa pero logo volvía a coller ritmo. Un texto adaptado con perfección á realidade e actualidade galega con culleradas dese humor que tanto caracteriza os traballos de Roberto Salgueiro. Unha peza para rir e coñecer o mundo dos actores dende o teatro.

Programación da Feira Galega das Artes Escénicas 2010

2010-09-26T19:26:00.002+01:00

Achégovos a programación da Feira Galega das Artes Escénicas 2010 que se celebrará en Santiago de Compostela os días 18, 19, 20 e 21 de Outubro. Si vos percatades dalgún erro comunicádemo, por favor. Espero vervos nalgún dos espectáculos!

LUNS 18 OUTUBRO

16:00 h - Auditorio de Galicia (Sala Mozart): "Na meta (sálvese quen poida)" de ÓNFALO TEATRO

18:30 h - Sala Capitol: "Hildegard" de TEATRO del VELADOR [danza]
20:15 h - Teatro Principal: "A Nona" de TEATRO do MORCEGO
23:25 h - Salón Teatro: "Homes...mulleres: o paraíso terreal" de TEATRO de NINGURES

MARTES 19 OUTUBRO

10:30 h - Auditorio de Galicia (Sala Mozart): "Botazz! O swing do jazz" de GALITOON

12:00 h - ARTeria Noroeste (Teatro): "La casa del abuelo" de LA ROUS [teatro infantil]
13:05 h - ARTeria Noroeste (Adrio): "Tulipanes" de DLOIRA [showcase de danza]

16:30 h - Aula de Cultura CAIXA GALICIA: "A filla de Woody Allen" de SANTIAGO CORTEGOSO

18:00 h - Sala Capitol: "Casting (a comedia)" de LAGARTA LAGARTA
20:15 h - Teatro Principal : "Sólodos" de SOLODOSneodans [danza]
23:15 h - Salón Teatro: "O incerto señor don Hamlet" de SARABELA TEATRO

MÉRCORES 20 OUTUBRO

10:30 h - Auditorio de Galicia (Sala Mozart): "Frankenstein" de GHAZAFELLOS
12:15 h - ARTeria Noroeste (Teatro): "O día que chegou unha nube e choveu" de TÍTERES TROMPICALLO
12:50 h - ARTeria Noroeste (Adrio): "Sí quiero" de ENTREMANS [showcase de danza]
16:30 h - Aula de Cultura Caixa Galicia: "Ordem e progresso" de ABADA TEATRO - CARLOS BLANCO
18:30 h - Sala Capitol: "Memoria de Helena e María" de TEATRO do ATLÁNTICO
20:15 h - Teatro Principal: "In" de ELEFANTE ELEGANTE
23:15 h - Salón Teatro: "Volpone" de TALÍA TEATRO

XOVES 21 OUTUBRO

12:00 h - ARTeria Noroeste (Teatro): "Mensaxe sen botella" de CARAMUXO TEATRO
12:50 h - ARTeria Noroeste (Adrio): "Cara pintada, el salto de la rana y otras pequeñas historias" de JANES NOVÁS [showcase de danza]
16:00 h - Auditorio de Galicia (Sala Mozart): "Del maravilloso mundo de los animales: los corderos" de HISTRIÓN TEATRO
18:30 h - Sala Capitol: "ShurePG48" de LA MACANA [danza]
20:15 h - Teatro Principal: "Un cranio furado" de PRODUCIÓNS TEATRAIS EXCÉNTRICAS
23:15 h - Salón Teatro: "Circo á feira, racións de Novo Circo Galego" [circo]

Imaxe de AGADIC

Lagarta lagarta con Casting (A Comedia)

2010-09-24T11:22:00.010+01:00

CRÍTICA TEATRAL de "Cásting (A Comedia") [clic aquí]

Hoxe, no Salón Teatro ás 20:30h, Lagarta lagarta presenta a súa nova produción: "Casting (a comedia)" con Ernesto Chao, María Bouzas, Rocío González e Alberto Rolán baixo a dirección de Rosa Álvarez.

DATOS de INTERESE

Casting (a comedia) de Roger Justafré
- Adaptación e traducción: Roberto Salgueiro
- Dirección: Rosa Álvarez
- Elenco: María Bouzas, Ernesto Chao, Belen Constenla, Rocío González e Alberto Rolán.

A Rocío González lémbroa en "Regreso ao Deserto" do CDG e moi especialmente en "A boa persoa de Sezuan" (do CDG) onde actúaba xunto a Rosa Álvarez e Alberto Rolán. Teño moitas ganas de vela de novo sobre as táboas do escenario.

Hoxe, vémonos no Salón Teatro ás 20:30h.

Non sabía da súa existencia. Lagarta lagarta, a compañia de teatro de Ernesto Chao e Rosa Álvarez ten un blog na rede.

Déixovos o link do seu blog onde poderedes informarvos das próximas actuacións e novas da compañía.Agora só falta ter a Lagarta lagarta no FACEBOOK!!!!

http://lagartalagarta.blogspot.com

Funboa Escénica, con Oiseau Rebelle

2010-09-23T20:24:00.038+01:00

Imaxe de Roteiro de Creación (Facebook)

Dende fai 4 anos aprox. celébrase en Santiago de Compostela o Roteiro de Creación, un evento cultural que ten como finalidade dar a coñecer ao público o traballo dos creadores a través da organización de cursos, talleres, conferencias e xornadas de portas abertas.

Imaxe de Funboa Escénica (Facebook)

E dentro do Roteiro de Cración, Funboa Escénica presentaranos (o sábado día 25) un avance do seu proceso de creación "Oiseau Rebelle" na verbena artística "Episodio Piloto". O domingo 26, Paulina Funes (de Funboa Escénica) presenta a súa performance VIRXE-PUTA-NAI.

DATOS de INTERESE

Avance do proxecto "OISEAU REBELLE" de Funboa Escénica con Cristina Balboa e Paulina Funes.

- DÍA: Sábado 24
- HORA: 21:00h
- ÓNDE: Aldea de A Peregrina*

Performance "VIRXE-PUTA-NAI" de Paulina Funes

- DÍA: Domingo 25
- HORA: 19:00h
- ÓNDE: Aldea de A Peregrina*

*CÓMO CHEGAR:

Hai que saír de Santiago pola estrada que vai a Santa Comba (AC-404) ou o que é o mesmo, saír polo barrio de Vista Alegre. Unha vez pasada a ponte do Romaño, collemos un cruce a man dereita no que está indicado A Peregrina. Seguindo esa estrada durante 1 km encontraremos un pequeno cruce a man esquerda que está xusto antes da aldea de A Peregrina, collémolo. O espazo é a segunda casa. En total son uns 5 ou 6 km dende o centro de Santiago. [Información de Funboa Escénica - Facebook]

+ INFO en:

- Funboa Escénica (Facebook)

- Roteiro de Creación (Facebook)
- SDS Teatro Galego s/ Funboa Escénica

Crítica Teatral: "Life is a paripé" de Obras Públicas

2010-09-20T23:12:00.004+01:00

Imaxe de http://lifeisaparipe.blogspot.com/

Life is a paripé
Obras Públicas

Elenco:
César Goldi
Iolanda Muiños
Mos

Dirección: Jose Prieto

Crítica Teatral
Carla Capeáns (unha principiante)

A vida é un paripé. PA-RI-PÉ, que ben soa! Parece unha desas palabras que o bebé balbucea no berce. E certo é que xa dende o berce aprendemos e aplicamos correctamente a definición deste substantivo (que ben podería proceder dunha mala traducción do francés).

"Life is a paripé" é iso: paripé. O núcleo, o nexo do espectáculo é o paripé, a simulación. É algo que sobrevoa o escenario e que pronto contaxiou ao patio de butacas. Ás veces non é fácil manter ese nexo cando o espectáculo diverxe da historia convencional (introducción-nó-desenlace) e é entón cando o espectador perde o interese ou simplemente cansa ao tentar buscar un algo que o una todo. Un espectáculo diferente que de primeiras sorprende. Durante os dous primeiros minutos tiña a sensación de non intuir cal ía ser o seu plantexamento, cal era a idea do director. E iso é realmente positivo.

Imaxe de http://lifeisaparipe.blogspot.com/

Como diferenciar o mundo do paripé do mundo da non-esaxeración? A disposición dos personaxes respiraba farsa, esaxeración, movementos repetitivos e marcados.

Os actores -en escea- participaban e actuaban como espectadores cando non levaban a carga interpretativa, ese era o mundo da "non-esaxeración".

En moitas ocasións, introducir momentos musicais entorpece (ou empeora) o conxunto teatral. Cando se introducen imaxes, elementos ou mesmo determinadas marcas sempre hai que atender a un porqué. Cando se fai porque sí, porque quedan bonitas ou porque fan gracia córrese o risco de que produzan o efecto contrario no espectador porque non entran nese conxunto. Non é unha tarefa fácil, é certo, pero neste caso a música sí formaba parte dese conxunto. Non eran momentos aillados dentro do espectáculo senon que nalgúns intres era a propia dinámica do espectáculo a que pedía desas músicas adaptadas con atino. Gustaríame ver de novo a peza nun escenario distinto ao dun teatro, quizais de dimensións máis reducidas.

E agora si mo permitides, guataríame falarvos un chisco de Iolanda Muiños. O audiovisual en moitas ocasións coarta a liberdade do actor á hora de construir un personaxe e transmitir ese traballo aos espectadores. Por iso para saber cómo traballa realmente un actor cómpre velo sobre as táboas dun escenario. Iolanda Muiños é unhas das poucas actrices que me agrada, conxuntamente, no audiovisual e no teatro. Gustei moito do seu traballo na "Piragua" do CDG [Dirección de Cándido Pazó] especialmente nas esceas de Commedia dell'arte coordinadas por Avelino González e dende agora gustarei tamén de oíla cantar.

Moito ánimo Andaravía!

2010-09-12T13:00:00.004+01:00

Desde este pequeno recuncho gustaríame darlle moitos ánimos ao grupo de teatro Andaravía Teatro da Asociación Cultural Papaventos do Concello de Vedra. Ían viaxar a Bos Aires para representar a peza teatral "Bicos" e conmemorar así o centenario das sociedades emigrantes de Vedra. Pagaron preto de 15.000 euros polos billetes con destino a Bos Aires xunto coa estancia no hotel e xusto un día antes de cruzar o Atlántico comunícanlle que a axencia de viaxes, sita en Compostela, non realizara as reservas.

Elenco da peza "Bicos"
Imaxe de http://tierrasdesantiago.com/

Eles son uns bos amigos e dóeme na alma o que lles pasou. A ilusión xa non se pode recuperar. Tan só espero que poidan recuperar, ó menos, o perdido.

Moito ánimo! Sabedes que dende aquí sempre teredes o meu apoio para o que precisedes!

Premios FETEGA: Festival Teatro Galego do Carballiño

2010-09-11T12:12:00.002+01:00

O XURADO do Festival de Teatro Galego do Carballiño concedeu os seguintes premios:

Imaxe de www.teatrodeningures.com

Premio Mellor Actor: Fran Paredes

- Espectáculo: "Homes...Mulleres: O paraíso terreal"
- Compañía: Teatro de Ningures

Imaxe de www.teatrodeningures.com

Premio Mellor Actriz: Sonia Rúa

- Espectáculo: "Homes... Mulleres: O paraíso terreal"

- Compañía: Teatro de Ningures

Os ESPECTADORES do Festival de Teatro Galego do Carballiño concederon o:

Imaxe de http://lifeisaparipe.blogspot.com

Premio ao Mellor Espectáculo: "Life is a paripé"
- Compañía: Obras Públicas
- Dirección: Jose Prieto
- Elenco: César Goldi, Iolanda Muiños, Mos

Adrián Usero: Quimeras de Santiago

2010-09-10T13:07:00.003+01:00

Non podía escribir de novo no blog si non era para presentarvos a Adrián Usero. Seguro que moitos de vós xa coñecedes a este cantautor pero para os que non... aí vos deixo a súa canción "Quimeras de Santiago", escrita en Galego (a pesares de non ser el galego). Algo do que moitos deberían tomar exemplo.

+ INFO en:

- A WEB de Adrián Usero: http://www.adrianusero.es/index.html

- MySpace de Adrián Usero: http://www.myspace.com/adrianusero/music/songs/

- BLOG de Adrián Usero: http://www.gatosverdes.blogspot.com/

E hoxe apurarase o estudio para poderme relaxar no teatro con "Life is a paripé" de Obras Públicas!

"Life is a paripé" de Obras Plúbicas

2010-09-07T16:37:00.017+01:00

CRÍTICA TEATRAL de "Life is a paripé" [clic aquí]

Imaxe de http://lifeisaparipe.blogspot.com/

DATOS de INTERESE

ÓNDE: Salón Teatro de Compotela

DÍAS: 10 e 11 de Setembro

HORA: 20:30

Así fala a súa WEB: "75 minutos de humor dividido entre 11 escenas e pico, multiplicado por 2 intérpretes masculinos sumados a 1 intérprete femenina dá como resultado: 33 por cento de música máis 33 por cento de teatro máis 33 por cento de cachondeo, o que dá un total final de 100 por cen de paripé.

Os paraugas inundan Compostela. O fin do verán trae consigo a nova tempada teatral. O venres 10 de Setembro o Salón Teatro abre de novo as súas portas co espectáculo "Life is a paripé" da compañía Obras Públicas. Un teatro diferente...un teatro en forma de sketches en ton humorístico que presentarán en Compostela Iolanda Muiños, Mos e César Goldi baixo a dirección de Jose Prieto.

Ata o de agora as pezas que vin dirixidas por Jose Prieto non me disgustaron e incluso podo dicir que algunha me marcou especialmente como ocorreu con "Fobias", de Lagarta lagarta. Alí descubrin a Rosa Álvarez. Desde entón só sei unha cousa: algún día gustaríame saber a metade do que ela sabe.

Eu este fin de semana farei un esforzo... apurarei o estudo e autorregalareime uns minutiños de descanso no teatro. Que ganas tiña eu de volver a ver teatro. Canda vez que pasaba pola Rúa Nova pensaba: "que ganiñas de sentarme nunha desas butaca".

+ INFO en:

- O seu BLOG: http://lifeisaparipe.blogspot.com/

- http://www.compostelacultura.org/teatrodanza/axendad.php?id_e=12236&lg=gal
- Blog de Jose Prieto: http://joseluisprietoroca.blogspot.com/

*Consulta o dossier do espectáculo "Life is a paripé" de Obras Públicas

http://www.agadic.info/imxd/noticias/doc/1283509449dosier_paripe.pdf

FETEGA: Festival de Teatro Galego do Carballiño

2010-09-04T23:22:00.007+01:00

Logo de estar uns días sin pasarme por estos lares volvo para informarvos dunha cousiña. O 7 de setembro arranca a séptima edición do Festival de Teatro Galego do Carballiño.

DATOS de INTERESE

ÓNDE: Auditorio do Carballiño
HORA: 22:30h
*Venres 10 ás 22:00h

- MARTES 7 de Setembro
"Life is a Paripé" de Obras Públicas

- MÉRCORES 8 de Setembro
"Homes...Mulleres" de Teatro de Ningures

- XOVES 9 de Setembro
"Wake Up" de Nut Teatro

- VENRES 10 de Setembro ás 22.00 h
GALA conducida por Josito Porto e ENTREGA de PREMIOS (Premio honorífico a Vicente Montoto)

+INFO en:
http://www.fetega.com/
http://carlacapeans.blogspot.com/2009/09/v-festival-de-teatro-galego-do.html

Última función de As Cuñadas da Aula de Teatro da USC

2010-08-20T00:19:00.004+01:00

ÚLTIMA FUNCIÓN

As Cuñadas de M. Tremblay

(Versión libre de Roberto Salgueiro)

Dirección: Roberto Salgueiro
Aula de Teatro da USC

DÍA: 22 de Agosto, domingo
HORA: 21:30h
ÓNDE: Cee Mostra de Teatro de Cee

O domingo 22, ás 21:30h As Cuñadas despídense na Mostra de Teatro de Cee. Despiden un ano cheo de traballo, de viaxes, de experiencias únicas...

Será a última actuación d' As Cuñadas da Aula de Teatro da USC.

Crear un personaxe ou unha peza teatral é como criar un meniño, como ben dixo él. Enxendramos os personaxes; o día da estrea parímolos e ao longo da xira medran e medran ata que chegan á maioría de idade.

+ INFO en:
WEB Mostra Teatro Cee: http://mostradeteatro23.taliateatro.es/
Facebook d'As Cuñadas: http://www.facebook.com/?ref=logo#!/aulateatrousc?ref=ts

Blog Aula de Teatro USC: http://auladeteatrodausc.wordpress.com/

Conversatorio con Quico Cadaval

2010-08-17T14:53:00.004+01:00

O mércores 18 de Agosto Quico Cadaval, no escaparate da tenda Ámboa de Santiago de Compostela, retoma a súa performance "Conversatorio" no entorno do Festival dos Abrazos.

Imaxe de http://www.excentricas.net/

DATOS DE INTERESE

TÍTULO: Conversatorio
CON: Quico Cadaval
LUGAR: Escaparate da tenda Amboa de Santiago de Compostela (Rúa Nova)
HORARIO: de 16:00h a 21:00h
PREZO: 1€

Enmárcase no xénero da performance. É unha peza/espectáculo/ acto teatral aberto, en marcha ou o que vén sendo o mesmo... unha obra work in progress. Un traballo de improvisación no que Quico Cadaval conversará durante 9 minutos con todo aquel que desexe conversar baixo o control dun reloxo de xadrez. Non importa a temática, sexa íntima, social, cultural, etc.

As reglas son as seguintes:

- O falador dedicará 9 minutos a cada cliente

- O cliente decide canto tempo usará el/ela e canto tempo usará o falador.

- O cliente pode confesar, interrogar, divagar, polemizar... sobre calquera asunto, ocorrencia ou peripecia.

- O falador non estará obrigado a dominar o tema proposto máis conversará igualmente

- O falador comprométese a non difundir o que se fale. O cliente polo contrario, é libre de revelar o que quixer.

QUICO CADAVAL fala da performance "Conversatorio"

+ INFO en:
FESTIVAL DOS ABRAZOS: http://festivaldosabrazos.org/

WEB de Mofa e Befa: http://www.excentricas.net/gl/espect%C3%A1culos/List/show/conversatorio-184